Prins

Corrie stond haar hele leven op één plek, en nu moet ze weg.Twaalf maanden heeft ze, meer niet — de gemeente heeft het besloten, keurig en definitief, met een blauwe klapper en een formulier waar niemand op zit te wachten. Ben, haar buurman, verzamelt handtekeningen en houdt speeches bij de schuur; hij gaat hier dood, zegt hij, en niemand anders. Maar in zijn broekzak zit al maanden een sleutel die hij aan niemand laat zien.Corrie zwijgt liever dan dat ze kiest. Ze aait Prins, haar oude pony, boven het oog waar het haar in een kringetje groeit, en zegt tegen wie het horen wil dat ze hier niet weggaat. Ondertussen ligt er onder haar suikerpot iets wat ze zelf heeft getekend, iets wat ze aan niemand vertelt — ook niet aan haar dochter Denise, die elke zondag om acht uur belt en precies hetzelfde zwijgt.Twee vrouwen, één telefoonlijn, en een geheim dat ze allebei denken alleen te dragen. Hoeveel kun je verzwijgen voordat het zwijgen zelf de leugen wordt?Dit boek is door AI gegenereerd.