Próbki sztucznego zasiewania chmur cieklym dwutlenkiem węgla

Min¿¿o wiele lat, odk¿d Schaefer (1946) i Vonnegut (1947) odkryli zasad¿ sztucznego zasiewania chmur. Technika ta by¿a wykorzystywana w wielu krajach w celu zwi¿kszenia ilo¿ci opadów. Jednak wiele osób w¿tpi¿o, czy mo¿na zwi¿kszy¿ ilo¿¿ opadów za pomoc¿ tej techniki. Jest to ciekawa sytuacja, w której niektórzy ludzie przekonuj¿ o efektach sztucznego zasiewania chmur, a inni w to w¿tpi¿. Ta niespójno¿¿ jest zwykle przypisywana ró¿norodno¿ci naturalnych chmur. W zwi¿zku z tym zamierzamy pokazä efekty sztucznego zasiewania chmur w warunkach tak prostych, jak to tylko mo¿liwe, aby potwierdzi¿, ¿e technika ta jest zawsze skuteczna w odpowiednich warunkach, podobnie jak inne wyniki naukowe. Dla uproszczenia, ciek¿y dwutlenek w¿gla zostä bezpo¿rednio wstrzykni¿ty do rozwijaj¿cych si¿ chmur przech¿odzonych cz¿steczek ciek¿ej wody. Napisali¿my t¿ ksi¿¿k¿, aby rozwin¿¿ t¿ technik¿ w celu kontrolowania ilo¿ci opadów z naukowcami, którzy s¿ zainteresowani sztucznym zasiewaniem chmur.