Produkcja drewna opa¿owego poprzez agrole¿nictwo problemy i ograniczenia

Indyjska polityka le¿na z 1988 r. podkre¿la, ¿e przemys¿ le¿ny musi rozwijä w¿asne surowce na potrzeby w¿asnego zu¿ycia. Przemys¿ drewna opäowego jest jednym z najstarszych gä¿zi przemys¿u le¿nego w Indiach, który dzieli si¿ na dwa odr¿bne sektory: zmechanizowany i niezmekanizowany. Sektor zmechanizowany obejmuje pi¿¿ fabryk zlokalizowanych strategicznie w po¿udniowych Indiach, g¿ównie w stanie Tamil Nadu, natomiast sektor niezmachinizowany obejmuje liczne przedsi¿biorstwa chäupnicze, których obecnie w po¿udniowych stanach jest oko¿o 12 000. Obecnie Sivakasi zaspokaja oko¿o 55-60% zapotrzebowania Indii na zapäki bezpiecze¿stwa. Prawie 55% pracowników jest zatrudnionych w sektorze zapäek, zw¿aszcza kobiety. Na podstawie popytu na zapäki oszacowano, ¿e w 2000 r. zapotrzebowanie na drewno zapäkowe wynios¿o 14 1500 m3. ¿wiadome grupy z sektora zapäek uwäaj¿, ¿e nale¿y podj¿¿ wysi¿ki w celu zwi¿kszenia plantacji drewna zapäkowego w stanie Tamil Nadu, aby zniwelowä obecn¿ luk¿ mi¿dzy popytem a podä¿. Zgodnie z wynikami projektu konsultacyjnego dotycz¿cego ekonomiki uprawy "Ailanthus excelsa" w cäym ¿äcuchu dostaw, prawie 80% drewna na zapäki jest obecnie dostarczane przez Keral¿, a tylko 17% przez Tamil Nadu.