Program Bracero w kontek¿cie wspó¿czesnej imigracji

Po przyst¿pieniu Stanów Zjednoczonych do II wojny ¿wiatowej rz¿dy Stanów Zjednoczonych i Meksyku zawar¿y porozumienie, które umo¿liwiäo meksykäskim robotnikom prac¿ na farmach w Stanach Zjednoczonych przez krótki okres czasu, po czym powracali do Meksyku. Amerykäscy rolnicy potrzebowali zast¿pstwa dla m¿¿czyzn, którzy wyruszyli na front do Europy. Meksykäscy robotnicy pragn¿li mo¿liwo¿ci lepszego utrzymania swoich rodzin i zarobienia pieni¿dzy na przysz¿o¿¿. W ramach tej umowy, która obowi¿zywäa do 1962 roku, meksykäscy robotnicy przyj¿li ponad 4,5 miliona umów o prac¿ na amerykäskich gospodarstwach rolnych i przy budowie linii kolejowych. Program Bracero stanowi przyk¿ad okresu, w którym rz¿d Stanów Zjednoczonych wierzy¿, ¿e jego kraj odniesie korzy¿ci z migracji zarobkowej meksykäskich robotników. Pomimo pocz¿tkowej perspektywy znacznych korzy¿ci wiele osób pami¿ta program Bracero jako negatywny rozdziä w historii Stanów Zjednoczonych. W trakcie realizacji programu Bracero wielu braceros by¿o zmuszonych zmagä si¿ z wyzyskiem i dyskryminacj¿ ze strony obywateli amerykäskich. Analiza programu Bracero ukazuje zarówno trudno¿ci, jak i potencjalne korzy¿ci zwi¿zane z programem pracy tymczasowej w Stanach Zjednoczonych.