Project 16

Project 16, waar gaat het boek over?De hakkenvrouwAchteraf betreurde Natas haar beslissing de nachttrein, de pociąg, te boeken voor die avond. Veel te koud voor de tijd van het jaar, op dat station. Had ze dat maar tegen zichzelf gezegd. Nu zou het perron, de raspende luidspreker, die nacht voor altijd in haar geheugen gegrift staan. Ze nam plaats op de bank, naast een andere reizigster die niet opkeek uit haar boek. Achter haar het geluid van hoge hakken op de stenen stationstegels. Ze bogen af naar de andere bank, op perron twee. Verbazingwekkend genoeg was deze vrouw ook een reizigster. Met een rugzak. En een flesje water in haar hand. De luidspreker schraapte haar keel. ‘It’s not permitted to use your own drink or food on the platform’. De hakkenvrouw keek kwaad achterom. En zette de fles aan haar mond. Over de auteur Nelleke Riemeijer Geboren met de pen in haar hand begon Nelleke Riemeijer op haar achtste met het schrijven van verhalen, wat uitgroeide tot het schrijven en regisseren van vele theatervoorstellingen. Daarnaast publiceerde ze Instead of Chocolate en Moeder als mens, de mythe voorbij. De rest van haar passie voor zin en zinnen uit zij via haar blog nelleke.nu. U zou haar een Deja-veur kunnen noemen. Vertelster van levensverhalen die ons al zijn overkomen, maar waarin we ons nog niet wilden herkennen. Haar pen brengt ons terug naar die allereerste, echte keer. Meer informatie ISBN 9789464500554 Editie 1 Hoofdauteur Nelleke Riemeijer Taal Nederlands Bindwijze Paperback / softback Releasedatum 19 november 2021 Aantal pagina's 176 Uitgever BoekScout BV NUR 340 - Populaire fictie algemeen Bijgewerkt op 31-03-2026, 22:10:10

Achteraf betreurde Natas haar beslissing de nachttrein, de pociąg, te boeken voor die avond. Veel te koud voor de tijd van het jaar, op dat station. Had ze dat maar tegen zichzelf gezegd. Nu zou het perron, de raspende luidspreker, die nacht voor altijd in haar geheugen gegrift staan. Ze nam plaats op de bank, naast een andere reizigster die niet opkeek uit haar boek. Achter haar het geluid van hoge hakken op de stenen stationstegels. Ze bogen af naar de andere bank, op perron twee. Verbazingwekkend genoeg was deze vrouw ook een reizigster. Met een rugzak. En een flesje water in haar hand. De luidspreker schraapte haar keel. ‘It’s not permitted to use your own drink or food on the platform’. De hakkenvrouw keek kwaad achterom. En zette de fles aan haar mond.