Punk 57

We leken voor elkaar geschapen. Tot we elkaar ontmoetten. In groep zeven kregen we een penvriend toegewezen. De lerares van de andere school dacht dat ik meisje was, omdat ik 'Misha' heet, en we werden aan elkaar gekoppeld. Al snel bleken we het oneens over bijna alles: van wat de lekkerste pizza is tot Android versus iPhone en zelfs of Eminem de beste rapper aller tijden is. Zo begon zeven jaar lang brieven schrijven, met drie regels: geen sociale media, geen telefoonnummers, geen foto's. Ondanks de pretenties van “we hadden het goed” groeit er een spanning terwijl de correspondentie doorgaat en toch steeds dichter bij een onbekende realiteit komt.

Toen ik online een foto van een meisje zag die Ryen heette en dezelfde fascinaties leek te delen, groeide de drang om kennis te krijgen over wat er werkelijk aan de hand was. Toeval bestaat niet, en toch dreigt misplaatste verwachtingen en geheimen de relatie te veranderen. Er is onzekerheid over wat er met de ander is gebeurd: verdwenen brieven, gemiste contacten en het verlangen om gehoord te worden. Het verhaal laat zien hoe lang een verbinding kan bestaan in afwachting van een antwoord, en hoe moeilijk het kan zijn om ware intenties te doorgronden wanneer schijn en verwachtingen elkaar kruisen.

Kenmerken

• Twee penvrienden uit groep zeven beginnen te schrijven
• Drie regels: geen sociale media, geen telefoonnummers, geen foto's
• Zeer lange correspondentie van zeven jaar
• Thema’s: pizza-voorkeur, Android vs. iPhone, Eminem
• Verhaal draait om misverstanden en identiteit
• Editie: Eerste editie, paperback