Radiografia kontrastowa w stomatologii

Radiografia kontrastowa jest jedn¿ z najwäniejszych procedur pomocniczych w obrazowaniu jamy ustnej i szcz¿kowo-twarzowej. Pomimo pojawienia si¿ nowszych technik badawczych, pozostaje ona jednym z najbardziej przydatnych narz¿dzi diagnostycznych. Radiografia kontrastowa poprawia lub umo¿liwia wizualizacj¿ narz¿dów otoczonych tkankami o tej samej nieprzezroczysto¿ci radiograficznej, dostarczaj¿c w ten sposób informacji o wielko¿ci, ksztäcie i po¿o¿eniu tych struktur i s¿siednich obszarów. Pokazuje wewn¿trzn¿ struktur¿ narz¿du, w tym jego wzór b¿ony ¿luzowej, a czasami mo¿e równie¿ pomóc w ocenie funkcji narz¿du. Na pocz¿tku ¿rodki kontrastowe by¿y u¿ywane g¿ównie z konwencjonalnymi promieniami rentgenowskimi, ale pó¿niej ewoluowäy jako wäny podzbiór nowo opracowanych specjalistycznych technik obrazowania stosowanych do okre¿lonych zaburze¿ anatomicznych lub fizjologicznych, np. sialografii, artografii, angiografii i nosogardzieli. Dziäania niepo¿¿dane zwi¿zane z wewn¿trznaczyniowym podawaniem ICM s¿ na ogó¿ ¿agodne i samoograniczaj¿ce si¿; reakcje, które wyst¿puj¿ w wyniku pozanaczyniowego stosowania ICM s¿ rzadkie, reakcje ci¿¿kie lub zagräaj¿ce ¿yciu mog¿ wyst¿pi¿ bardzo rzadko.