Ranonkelkade

Zestien jaar was Fenna weg toen ze met twee tassen op de loopplank stond, bij de deur die klemt zoals hij altijd klemde. Haar moeder Willy woont er nog, op dezelfde boot, in dezelfde kou, met een vaatdoek die precies over de verkeerde dingen wordt gelegd. Fenna is thuiszorg gaan doen, hier in de buurt, en wast en verzorgt vreemden met dezelfde handen waarmee ze straks haar moeders koffie zal moeten wantrouwen.Op de kade wordt ondertussen iets anders opgezegd: de ligplaatsen worden duurder, brieven met deadlines stapelen zich op onder placemats en vaatdoeken, en niemand aan boord wil hardop toegeven wat hij kwijt dreigt te raken. Buurman Bram houdt al veertig jaar een zwijgen in stand dat niet van hem is. En Willy, die alles onthoudt van 1983 en steeds minder van vanochtend, wil maar één ding: blijven liggen waar ze ligt.Fenna moet kiezen tussen twee soorten zorg — de zorg die je aantekent in een formulier, en de zorg die je moeder je nooit zal vergeven.Dit boek is door AI gegenereerd.