Ray Cooper Palace Of Tears (CD)
Uitgelicht
|
20,04 |
Naar shop
|
|
20,04 |
Naar shop
|
|
25,67 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Palace of Tears is het tweede soloalbum van de Britse singer-songwriter Ray Cooper, uitgebracht in 2014. Cooper, voorheen 23 jaar actief bij Oysterband, begon in 2013 aan zijn solocarrière en creëerde met dit album een werk dat zijn ervaringen van het leven en werken in Noord-Europa weerspiegelt. Het album is ongegeneerd romantisch van karakter en heeft een bitterzoete ondertoon. Cooper verwerkt zijn herinneringen aan een kwart eeuw in Noord-Europa, waarbij hij vooral zijn tijd in Zweden, Schotland en zijn eigen roots verkent. De muziek is stevig geworteld in de Noord-Europese traditie, mede door de inbreng van lokale Zweedse muzikanten die aan het album meewerkten. De titelsong is geïnspireerd op Coopers herinneringen aan het voormalige Oost-Duitsland. Der Tränenpalast, het Paleis van Tranen, was de bijnaam voor een checkpoint in de Berlijnse Muur bij station Friedrichstrasse, waar families afscheid namen na bezoeken aan hun verwanten in het Oosten. Deze plek symboliseert de thematiek van het album: het verleden en hoe dit nooit meer terug te halen is. Hoewel veel nummers over het verleden gaan, klinkt het album opgewekter dan Coopers vorige werk. Het genre kan omschreven worden als folk met invloeden uit de Noord-Europese muziektraditie. Cooper schreef en nam het album op vanuit zijn Zweedse studio, waarbij de Scandinavische winter als inspiratiebron diende.
Palace of Tears is het tweede soloalbum van de Britse singer-songwriter Ray Cooper, uitgebracht in 2014. Cooper, voorheen 23 jaar actief bij Oysterband, begon in 2013 aan zijn solocarrière en creëerde met dit album een werk dat zijn ervaringen van het leven en werken in Noord-Europa weerspiegelt. Het album is ongegeneerd romantisch van karakter en heeft een bitterzoete ondertoon. Cooper verwerkt zijn herinneringen aan een kwart eeuw in Noord-Europa, waarbij hij vooral zijn tijd in Zweden, Schotland en zijn eigen roots verkent. De muziek is stevig geworteld in de Noord-Europese traditie, mede door de inbreng van lokale Zweedse muzikanten die aan het album meewerkten. De titelsong is geïnspireerd op Coopers herinneringen aan het voormalige Oost-Duitsland. Der Tränenpalast, het Paleis van Tranen, was de bijnaam voor een checkpoint in de Berlijnse Muur bij station Friedrichstrasse, waar families afscheid namen na bezoeken aan hun verwanten in het Oosten. Deze plek symboliseert de thematiek van het album: het verleden en hoe dit nooit meer terug te halen is. Hoewel veel nummers over het verleden gaan, klinkt het album opgewekter dan Coopers vorige werk. Het genre kan omschreven worden als folk met invloeden uit de Noord-Europese muziektraditie. Cooper schreef en nam het album op vanuit zijn Zweedse studio, waarbij de Scandinavische winter als inspiratiebron diende.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: