Reakcja trzech klonów topoli bia¿ej na zasolenie

W wyniku badä wst¿pnych wybrano trzy klony topoli biäej (MA-104, MA-195 i O.Gherib), ró¿ni¿ce si¿ pod wzgl¿dem wräliwo¿ci na NaCl. M¿ode sadzonki tych klonów poddano trzem zabiegom: grupa kontrolna, 3 oraz 6 g/l NaCl. U wszystkich trzech klonów zaobserwowano spadek wzrostu wysoko¿ci, ¿rednicy oraz biomasy cäkowitej i kompartmentalnej, ró¿ni¿cy si¿ w zale¿no¿ci od klonu i dawki soli. W przypadku li¿ci zaobserwowano równie¿ zmniejszenie powierzchni i stopnia wyd¿u¿enia li¿ci oraz wzrost epinastii. Jednak zaburzenia te by¿y mniej wyräne u ro¿lin klonu MA-104, co ¿wiadczy o ich lepszej tolerancji na sól w porównaniu z pozostäymi dwoma klonami. Podobnie lepsze zachowanie wodne klonu MA-104 prze¿o¿y¿o si¿ na utrzymanie potencjäu wodnego podstawowego, po¿udniowego i regeneracyjnego na do¿¿ niskim poziomie, co pozwoli¿o lepiej ograniczy¿ szkody spowodowane przez sól. Natomiast dwa pozostäe klony, a zw¿aszcza O.Gherib, uleg¿y wi¿kszym uszkodzeniom spowodowanym sol¿.