Reis langs de Rijn en verder

Een indringende roman over dementie die de relatie tussen een moeder en dochter centraal stelt tijdens een reis op de Rijn. Madou wordt door haar bejaarde moeder Celestine slapend verleid tot dit tochtje, waar ze initieel weinig zin in heeft. Langzaamaan begrijpt ze waarom haar moeder dit heeft gedaan: de reis wordt een gezamenlijke confrontatie met het verleden en een kans om elkaar opnieuw te verstaan. Terwijl ze samen afrekenen met herinneringen, ontdekken ze dat er ondanks de achteruitgang van Celestine nog lichtpuntjes te vinden zijn. Het verhaal eindigt met een nieuw begin voor beiden. De beschrijving legt de kwetsbare werkelijkheid van dementie subtiel vast en laat zien hoe het leven van moeder en dochter steeds meer door dementie wordt bepaald, terwijl ze toch een weg zoeken naar wat nog mogelijk is. De auteur schildert de scènes met respect en weet op soms tragikomische wijze menselijke momenten te vangen, waardoor de hele reis als een reis van samenhorigheid en hoop voelt.

De roman laat zien hoe literair vernuft en empathie samenkomen in een onderwerp dat velen raakt, en hoe taal kan verhelderen wat soms moeilijk te uiten valt. Het verhaal behoudt een warme toon en geeft ruimte aan zowel humor als verdriet, zonder de realiteit uit het oog te verliezen.

Kenmerken

• Dementie centraal in het verhaal
• Reis op de Rijn als metafoor
• Moeder en dochter zoeken samen uit wat mogelijk is
• Verwerking van het verleden komt aan bod
• Einde biedt een nieuw begin voor beiden