Remain In Silence This Is The..
Uitgelicht
|
31,11 |
Naar shop
|
|
36,65 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Remain In Silence's ...And The Soul Goes On, uitgebracht in 2016 als een 2 LP-album, markeert de terugkeer van het Duitse duo Andreas Buchwald op gitaar en Andreas Gimpel op zang, pioniers van het dark wave-genre sinds hun oprichting in 1983. Na decennia van stilte na het faillissement van hun platenlabel in 1987, gestimuleerd door een heruitgavecampagne en een Spaanse tournee, leveren ze een samenhangende collectie af die doordrenkt is van de new wave-esthetiek van de jaren 80, maar dan donkerder, met spaarzame electro-elementen, progressieve artistieke accenten en indringend gitaarwerk te midden van emotionele dichtheid. De sound combineert cold wave-melancholie – melodieus beklijvende gitaren boven zware bas en strakke drums – met een sonore, krachtige sfeer die geen compromissen kent, en roept invloeden op als Joy Division of Leonard Cohen, terwijl het een uniek pad inslaat. Critici wijzen op de feilloze somberheid, de dichte constructie en de uitstekende productie die de vintage vibe logenstraft, hoewel sommigen de meedogenloze wanhoop overweldigend vinden en de poëtische somberheid vergelijkbaar met de saaie new wave uit de jaren 80. De zang ligt tussen Colin Vearncombe van Black en Morten Harket van a-ha in, en heeft een cultstatus in Europa vanwege zijn rauwe, compromisloze visie. Trouw aan hun cold wave-roots, geeft het album voorrang aan een atmosferische somberheid zonder respijt, wat fans van de pioniers van het genre aanspreekt.
Remain In Silence's ...And The Soul Goes On, uitgebracht in 2016 als een 2 LP-album, markeert de terugkeer van het Duitse duo Andreas Buchwald op gitaar en Andreas Gimpel op zang, pioniers van het dark wave-genre sinds hun oprichting in 1983. Na decennia van stilte na het faillissement van hun platenlabel in 1987, gestimuleerd door een heruitgavecampagne en een Spaanse tournee, leveren ze een samenhangende collectie af die doordrenkt is van de new wave-esthetiek van de jaren 80, maar dan donkerder, met spaarzame electro-elementen, progressieve artistieke accenten en indringend gitaarwerk te midden van emotionele dichtheid. De sound combineert cold wave-melancholie – melodieus beklijvende gitaren boven zware bas en strakke drums – met een sonore, krachtige sfeer die geen compromissen kent, en roept invloeden op als Joy Division of Leonard Cohen, terwijl het een uniek pad inslaat. Critici wijzen op de feilloze somberheid, de dichte constructie en de uitstekende productie die de vintage vibe logenstraft, hoewel sommigen de meedogenloze wanhoop overweldigend vinden en de poëtische somberheid vergelijkbaar met de saaie new wave uit de jaren 80. De zang ligt tussen Colin Vearncombe van Black en Morten Harket van a-ha in, en heeft een cultstatus in Europa vanwege zijn rauwe, compromisloze visie. Trouw aan hun cold wave-roots, geeft het album voorrang aan een atmosferische somberheid zonder respijt, wat fans van de pioniers van het genre aanspreekt.