Retencja w ortodoncji

Leczenie ortodontyczne nie jest zako¿czone po zako¿czeniu aktywnej fazy ruchu z¿bów. Prawdziw¿ miar¿ d¿ugoterminowego sukcesu jest stabilno¿¿ uzyskanych rezultatów. Z¿by, raz przesuni¿te, maj¿ naturaln¿ tendencj¿ do powrotu do swoich pierwotnych pozycji - zjawisko znane jako nawrót. Tendencja ta jest uwarunkowana takimi czynnikami, jak elastyczno¿¿ w¿ókien oz¿bnej, si¿y okluzyjne, ci¿g¿y wzrost i rozwój oraz nacisk otaczaj¿cych mi¿¿ni. Retencja jest zatem kluczow¿ faz¿ leczenia ortodontycznego. Jest to proces utrzymywania z¿bów w ich skorygowanych pozycjach wystarczaj¿co d¿ugo, aby otaczaj¿ce tkanki - w tym wi¿zad¿o oz¿bnej, dzi¿s¿a i ko¿¿ - mog¿y si¿ zreorganizowä i zaadaptowä. Bez skutecznej retencji nawet dobrze przeprowadzone leczenie ortodontyczne mo¿e prowadzi¿ do znacznego nawrotu, co negatywnie wp¿ywa na estetyk¿, funkcjonalno¿¿ i satysfakcj¿ pacjenta. Koncepcja retencji jest cz¿¿ci¿ praktyki ortodontycznej od pocz¿tków tej specjalizacji. Pocz¿tkowo aparaty retencyjne by¿y prymitywne, cz¿sto improwizowane z dost¿pnych materiäów.

Pagina's: 128, Paperback, Wydawnictwo Nasza Wiedza