Retrospektywna ocena inhibitorów DPP-4 w cukrzycy typu 2

Cukrzyca typu 2 (T2DM) to przewlek¿a choroba metaboliczna charakteryzuj¿ca si¿ utrzymuj¿c¿ si¿ hiperglikemi¿ wynikaj¿c¿ z insulinooporno¿ci i upo¿ledzonego wydzielania insuliny. Rosn¿ca cz¿sto¿¿ wyst¿powania T2DM stäa si¿ powänym problemem zdrowotnym na skal¿ globaln¿ ze wzgl¿du na jej zwi¿zek z powänymi powik¿aniami mikronaczyniowymi i makronaczyniowymi. Inhibitory dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4) stanowi¿ nowsz¿ klas¿ doustnych leków hipoglikemicznych, szeroko stosowanych w leczeniu T2DM ze wzgl¿du na ich korzystny profil skuteczno¿ci i bezpiecze¿stwa. Leki te dziäaj¿ poprzez hamowanie enzymu DPP-4, przed¿u¿aj¿c w ten sposób aktywno¿¿ hormonów inkretynowych, takich jak peptyd glukagonopodobny typu 1 (GLP-1) oraz polipeptyd insulinotropowy zale¿ny od glukozy (GIP), które w sposób zale¿ny od st¿¿enia glukozy zwi¿kszaj¿ wydzielanie insuliny i hamuj¿ uwalnianie glukagonu. W niniejszym przegl¿dzie oceniono równie¿ skuteczno¿¿ i tolerancj¿ powszechnie przepisywanych inhibitorów DPP-4, takich jak sitagliptyna, wildagliptyna, saksagliptyna i linagliptyna. Niniejsze badanie mo¿e dostarczy¿ cennych dowodów dotycz¿cych rzeczywistej przydatno¿ci klinicznej inhibitorów DPP-4 w praktyce oraz wspierä racjonalne podejmowanie decyzji terapeutycznych w leczeniu pacjentów z cukrzyc¿.

Pagina's: 56, Paperback, Wydawnictwo Nasza Wiedza