Robert Black Modern American Bass (2 CD)
Uitgelicht
|
25,44 |
Naar shop
|
|
38,84 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Modern American Bass is een tweediscsalbum uit 2011 met contrabassist Robert Black, op de eerste schijf begeleid door pianist John McDonald en op de tweede schijf solo. Het belicht de opkomst van de contrabas als prominent solo-instrument in de Amerikaanse klassieke muziek van de twintigste eeuw, met werken van componisten als Joseph Iadone, Halsey Stevens, Quincy Porter, Jerome Moross, Otto Luening, Johanna Beyer, Barney Childs, George Perle, William Sydeman, John Cage, James Tenney en Jacob Druckman. Het programma verkent het uitzonderlijke bereik van het instrument, de rijke klankkleuren in verschillende registers en invloeden uit de jazz door middel van actieve ritmes en pizzicato texturen, waardoor het een lyrische partner wordt die gelijkwaardig is aan de piano in begeleide stukken. Het album is chronologisch en stilistisch opgedeeld, waarbij vroegere, meer traditionele begeleide werken plaatsmaken voor latere, experimentele onbegeleide composities in de naoorlogse avant-garde traditie. Deze solostukken benadrukken theatraliteit, ongebruikelijke geluiden en technieken, en extreme virtuositeit, en weerspiegelen innovatieve Amerikaanse compositietrends die de contrabas van een begeleidende rol verheven tot een leidende stem voor intieme, fantasierijke expressies.
Modern American Bass is een tweediscsalbum uit 2011 met contrabassist Robert Black, op de eerste schijf begeleid door pianist John McDonald en op de tweede schijf solo. Het belicht de opkomst van de contrabas als prominent solo-instrument in de Amerikaanse klassieke muziek van de twintigste eeuw, met werken van componisten als Joseph Iadone, Halsey Stevens, Quincy Porter, Jerome Moross, Otto Luening, Johanna Beyer, Barney Childs, George Perle, William Sydeman, John Cage, James Tenney en Jacob Druckman. Het programma verkent het uitzonderlijke bereik van het instrument, de rijke klankkleuren in verschillende registers en invloeden uit de jazz door middel van actieve ritmes en pizzicato texturen, waardoor het een lyrische partner wordt die gelijkwaardig is aan de piano in begeleide stukken. Het album is chronologisch en stilistisch opgedeeld, waarbij vroegere, meer traditionele begeleide werken plaatsmaken voor latere, experimentele onbegeleide composities in de naoorlogse avant-garde traditie. Deze solostukken benadrukken theatraliteit, ongebruikelijke geluiden en technieken, en extreme virtuositeit, en weerspiegelen innovatieve Amerikaanse compositietrends die de contrabas van een begeleidende rol verheven tot een leidende stem voor intieme, fantasierijke expressies.