Robert Haigh Creatures Of The Deep

Robert Haighs album Creatures Of The Deep, uitgebracht in 2017, staat te boek als een intrigerend en introspectief werk op het snijvlak van ambient, minimalisme en neoklassiek. De Britse componist, die eerder naam maakte met experimentele ambient en industriële projecten onder het pseudoniem Sema en met het pionierende ambient drum & bass-project Omni Trio, maakt op dit album een opmerkelijke terugkeer naar de piano als dragend instrument. De muziek wordt gekenmerkt door een ingetogen toonzetting en een zekere mysterie; de klanken zijn transparant, maar tegelijkertijd vervuld van een donkere onderstroom die doet denken aan de stilte van de diepzee. Er is een duidelijke verwantschap te horen met de werken van Harold Budd en Erik Satie, maar Haigh weet toch een eigen geluid te behouden dat zowel tijdloos als persoonlijk aandoet. Het album wordt uitgegeven door het label Unseen Worlds op lp, wat de fysieke en tastbare kwaliteit van deze muziek benadrukt. Creatures Of The Deep valt op door zijn subtiele nuances en de manier waarop kleine veranderingen in klank en compositie een diepe emotionele lading krijgen. De sfeer is melancholisch maar niet somber, met momenten van helderheid die als lichtstralen door het water lijken te breken. Hoewel het album zich beweegt binnen het domein van moderne klassieke en ambientmuziek, is het toch nadrukkelijk het werk van een musicus die de grenzen van het genre verkent en verlegt. Voor wie geïnteresseerd is in verstilde, maar rijk geschakeerde pianomuziek met een experimentele inslag, is dit een album dat uitnodigt tot herhaald beluisteren en langzaam ontdekken.