Rocka Rolla
Uitgelicht
|
25,99
19,68 |
Naar shop
|
|
19,99 |
Naar shop
|
|
19,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Rocka Rolla is het debuutalbum van Judas Priest en wordt beschouwd als het startschot van hun inmiddels iconische carrière binnen de zware muziek. Dit album verscheen op cd en markeert de eerste stap van de Britse band die later zou uitgroeien tot een van de meest invloedrijke acts binnen het metalgenre. In deze beginfase profileerde Judas Priest zich echter nog niet volledig als klassieke heavy metalband; Rocka Rolla bevat duidelijke invloeden uit bluesrock, hardrock en progressieve rock. Qua genre is Rocka Rolla vooral te typeren als hardrock met bluesrock- en prog-invloeden, nog voordat Judas Priest het geluid ontwikkelde waar de band wereldwijd mee doorbrak. De productie en het muzikale karakter doen soms denken aan vroege Black Sabbath en Deep Purple. De nummers bevatten herkenbare seventies riffs, melancholieke melodieën en experimenten met songstructuren die verder reiken dan de latere, meer gestroomlijnde metal van de band. Het album bevat verschillende tracks die bij fans nog altijd geliefd zijn. De opener One for the Road zet met zijn energieke riffs de toon en ademt de sfeer van klassieke seventies hardrock. De titeltrack Rocka Rolla is een toegankelijker, vlot nummer met een blues-achtige sound en enkele opvallende solo’s. Een ander noemenswaardig nummer is Run of the Mill, dat opvalt door de lange speelduur en het dynamische karakter waarin Rob Halford’s kenmerkende bereik al goed te horen is. Rocka Rolla werd uitgebracht in het jaar 1974. De band bestond destijds uit Rob Halford, Glenn Tipton, K.K. Downing, Ian Hill en John Hinch, die mede door het minimalistische budget en de productionele keuzes een rauwe en ongepolijste klank aan het album meegaven. Ondanks dat Rocka Rolla destijds niet direct een groot succes was, wordt het tegenwoordig gezien als een interessante blauwdruk van Judas Priest’s latere dominantie binnen de heavy metal. De eerste stappen richting het typerende metalgeluid zijn op deze cd al voorzichtig hoorbaar, maar het album blijft vooral een bijzonder document uit het begin van het genre, waarin ruimte was voor experiment, bluesriffs en progressieve elementen.
Rocka Rolla is het debuutalbum van Judas Priest en wordt beschouwd als het startschot van hun inmiddels iconische carrière binnen de zware muziek. Dit album verscheen op cd en markeert de eerste stap van de Britse band die later zou uitgroeien tot een van de meest invloedrijke acts binnen het metalgenre. In deze beginfase profileerde Judas Priest zich echter nog niet volledig als klassieke heavy metalband; Rocka Rolla bevat duidelijke invloeden uit bluesrock, hardrock en progressieve rock. Qua genre is Rocka Rolla vooral te typeren als hardrock met bluesrock- en prog-invloeden, nog voordat Judas Priest het geluid ontwikkelde waar de band wereldwijd mee doorbrak. De productie en het muzikale karakter doen soms denken aan vroege Black Sabbath en Deep Purple. De nummers bevatten herkenbare seventies riffs, melancholieke melodieën en experimenten met songstructuren die verder reiken dan de latere, meer gestroomlijnde metal van de band. Het album bevat verschillende tracks die bij fans nog altijd geliefd zijn. De opener One for the Road zet met zijn energieke riffs de toon en ademt de sfeer van klassieke seventies hardrock. De titeltrack Rocka Rolla is een toegankelijker, vlot nummer met een blues-achtige sound en enkele opvallende solo’s. Een ander noemenswaardig nummer is Run of the Mill, dat opvalt door de lange speelduur en het dynamische karakter waarin Rob Halford’s kenmerkende bereik al goed te horen is. Rocka Rolla werd uitgebracht in het jaar 1974. De band bestond destijds uit Rob Halford, Glenn Tipton, K.K. Downing, Ian Hill en John Hinch, die mede door het minimalistische budget en de productionele keuzes een rauwe en ongepolijste klank aan het album meegaven. Ondanks dat Rocka Rolla destijds niet direct een groot succes was, wordt het tegenwoordig gezien als een interessante blauwdruk van Judas Priest’s latere dominantie binnen de heavy metal. De eerste stappen richting het typerende metalgeluid zijn op deze cd al voorzichtig hoorbaar, maar het album blijft vooral een bijzonder document uit het begin van het genre, waarin ruimte was voor experiment, bluesriffs en progressieve elementen.