The Inflated Tear is een studioalbum uit 1968 van multi-instrumentalist Roland Kirk, uitgebracht bij Atlantic Records als zijn debuut bij dit label. Het album combineert moderne jazz met elementen uit blues, soul en spirituals en laat Kirks visionaire stijl goed tot zijn recht komen via tenorsaxofoon, klarinet, fluit, manzello, stritch, Engelse hoorn, fluitje en flexatone, die vaak tegelijkertijd worden bespeeld om unieke harmonieën en texturen te creëren. Ondersteund door pianist Ron Burton, bassist Steve Novosel, drummer Jimmy Hopps en trombonist Dick Griffin op één nummer, laat de opname een meer ingetogen en introspectieve Kirk horen in vergelijking met zijn energieke liveoptredens die bekend stonden om zijn komische grappen en politieke tirades. Kirk beschreef het titelnummer als een mystieke uitdrukking van persoonlijke angst als gevolg van oogletsel uit zijn kindertijd, waardoor het album emotionele diepgang en originaliteit krijgt. Allmusic prees zijn ongeëvenaarde jazzharmonieën en klankkleuren en noemde het een ideale kennismaking met zijn oeuvre, terwijl Pitchfork het album rangschikte onder de 200 beste albums van de jaren zestig. De hechte banddynamiek en gevarieerde sferen maken het tot een jazzmeesterwerk van inventiviteit en passie.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: