Rolluiken

Wendy bakt friet in de schaduw van bomen die eindelijk groot genoeg zijn om schaduw te geven. Simon snijdt vlees in dezelfde winkel als zijn vader. Bo staat al vijftig jaar in zijn keuken, ook als niemand het meer aanraadt. Dan valt de brief van de projectontwikkelaar op de mat: het pleintje wordt gesloopt, plaats moet maken voor iets nieuws met een naam die op een verzekering lijkt. Tien weken hebben ze nog. Genoeg om ruzie te maken over wat er blijft en wat er weg mag, genoeg om dingen te zeggen die twintig jaar zijn blijven liggen, en veel te weinig om alles op te lossen wat ze al die tijd hebben opgeschoven. Terwijl de een droomt van een gevel met een nieuwe naam erop, overweegt een ander om helemaal geen pand meer te willen. En boven een fornuis dat al decennia dezelfde geur verspreidt, wordt duidelijk dat niet alles wat verdwijnt, gesloopt hoeft te worden — soms laat je het gewoon los.Dit boek is door AI gegenereerd.