Romeinse Sporen (Paperback)

Bol

Onderweg in de trein naar Rome ontspint zich een prachtig essay over de Italiaanse levenskunst van het vertragen. In 'Romeinse sporen' stapt Willemijn van Dijk op de trein naar Rome, in een poging haar levenslange fascinatie voor Italië te verklaren. Waarom blijft de Eeuwige Stad immer trekken? Door een treinreis die ze als zestienjarige maakte ontdekte Willemijn van Dijk Italië, een land met zoveel meer schoonheid, vreugde, zin en betekenis dan het voor haar zo grauwe Nederland. Rome in het bijzonder blijft tot de verbeelding spreken. Nadat een onlangs overleden familielid haar een reisverslag van zijn eigen onvergetelijke treinreis naar Italië heeft nagelaten, stapt ze opnieuw op de trein naar Rome, om hun beider levenslange fascinatie voor Italië te verklaren. In dit prachtige essay reflecteert Willemijn van Dijk vanuit de trein op de kunst van het vertragen, de verschillen tussen het Zuiden en het Noorden, het belang van het ritueel en de betekenis van Rome voor haar eigen leven.

Stumpel

In Romeinse sporen stapt Willemijn van Dijk op de trein naar Rome, in een poging haar levenslange fascinatie voor Italië te verklaren. Als kind, opgroeiend in een fantasieloze gemeente, dacht ze vaak dat het leven meer te bieden moest hebben: meer schoonheid, meer vreugde, meer zin en betekenis. Door een treinreis die ze als zestienjarige maakte vond ze die in Italië, een land waar alles waarachtiger leek. Nu een onlangs overleden familielid haar een reisverslag van zijn eigen onvergetelijke treinreis naar Italië heeft nagelaten wil ze onderzoeken waarom de Eeuwige Stad immer blijft trekken.De treinreis van de gehaaste Randstad naar Rome brengt de liefde voor Italië algauw in verband met een verlangen naar verlangzaming. Aan de hand van klassieke denkers onderzoekt Willemijn van Dijk in Romeinse sporen de levenskunst van het vertragen en reflecteert ze op de betekenis van Italië voor haar eigen leven.

Bruna

In 'Romeinse sporen' stapt Willemijn van Dijk op de trein naar Rome, in een poging haar levenslange fascinatie voor Italië te verklaren. Waarom blijft de Eeuwige Stad immer trekken? Door een treinreis die ze als zestienjarige maakte ontdekte Willemijn van Dijk Italië, een land met zoveel meer schoonheid, vreugde, zin en betekenis dan het voor haar zo grauwe Nederland. Rome in het bijzonder blijft tot de verbeelding spreken. Nadat een onlangs overleden familielid haar een reisverslag van zijn eigen onvergetelijke treinreis naar Italië heeft nagelaten, stapt ze opnieuw op de trein naar Rome, om hun beider levenslange fascinatie voor Italië te verklaren. In dit prachtige essay reflecteert Willemijn van Dijk vanuit de trein op de kunst van het vertragen, de verschillen tussen het Zuiden en het Noorden, het belang van het ritueel en de betekenis van Rome voor haar eigen leven.