Roy Budd Internecine Project
Uitgelicht
|
47,54
42,13 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
The Internecine Project is een LP van Roy Budd, uitgebracht in 1974, en behoort tot het genre soundtrack en filmmuziek. Budd, een Britse jazzpianist en componist, was in deze periode op het hoogtepunt van zijn carrière als filmcomponist. Het album werd oorspronkelijk gemaakt als muziek voor de gelijknamige Britse thriller, geregisseerd door Ken Hughes. Hoewel de film destijds weinig aandacht kreeg, wordt de soundtrack nu geprezen als een meesterwerk uit Budds oeuvre, waarin zijn kenmerkende stijl – hypnotische jazz-georiënteerde motieven, sfeervolle strijkers en cinematografische spanning – duidelijk naar voren komt. De LP is een muzikale vertaling van het duistere en beklemmende karakter van de film en combineert jazz, orkestrale klanken en experimentele elementen tot een sfeer die zowel mysterieus als emotioneel geladen is. De samenwerking met de National Philharmonic Orchestra en topmusici uit de Britse jazzscene resulteert in een dramatische, soms bijna filmische luisterervaring die het vroege jarenzeventig-gevoel perfect oproept. De muziek weerspiegelt constant de dreiging, het raffinement en de psychologische spanning van het verhaal, waardoor dit album binnen het soundtrackgenre wordt beschouwd als een van de meest fascinerende en inventieve werken van Roy Budd.
Vergelijk aanbieders (1)
The Internecine Project is een LP van Roy Budd, uitgebracht in 1974, en behoort tot het genre soundtrack en filmmuziek. Budd, een Britse jazzpianist en componist, was in deze periode op het hoogtepunt van zijn carrière als filmcomponist. Het album werd oorspronkelijk gemaakt als muziek voor de gelijknamige Britse thriller, geregisseerd door Ken Hughes. Hoewel de film destijds weinig aandacht kreeg, wordt de soundtrack nu geprezen als een meesterwerk uit Budds oeuvre, waarin zijn kenmerkende stijl – hypnotische jazz-georiënteerde motieven, sfeervolle strijkers en cinematografische spanning – duidelijk naar voren komt. De LP is een muzikale vertaling van het duistere en beklemmende karakter van de film en combineert jazz, orkestrale klanken en experimentele elementen tot een sfeer die zowel mysterieus als emotioneel geladen is. De samenwerking met de National Philharmonic Orchestra en topmusici uit de Britse jazzscene resulteert in een dramatische, soms bijna filmische luisterervaring die het vroege jarenzeventig-gevoel perfect oproept. De muziek weerspiegelt constant de dreiging, het raffinement en de psychologische spanning van het verhaal, waardoor dit album binnen het soundtrackgenre wordt beschouwd als een van de meest fascinerende en inventieve werken van Roy Budd.