Rún
Uitgelicht
|
21,99 |
Naar shop
|
|
21,99 |
Naar shop
|
|
24,83 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Run is het tweede studioalbum van de Amerikaanse band Awolnation en verscheen in 2015 op CD. Het album beweegt zich hoofdzakelijk binnen het genre alternative rock, waarbij elektronische invloeden zoals synth-pop en dance-rock herkenbaar zijn. Producer en frontman Aaron Bruno was vrijwel volledig verantwoordelijk voor het schrijven en opnemen van het album, wat resulteert in een zeer persoonlijke en karakteristieke stijl. Het geluid van Run onderscheidt zich door een veelzijdige benadering, waarbij zware elektronische beats en alternatieve rockmelodieën elkaar afwisselen en aanvullen. Enerzijds klinkt het energiek en explosief dankzij krachtige riffs en dynamische zang, anderzijds verrast het met melodieuze passages die doen denken aan popmuziek uit de jaren tachtig en de arrangementen van klassieke bands als Queen. De muziek blijft altijd ongrijpbaar en eigenzinnig; te elektronisch voor puur rock, te rock georiënteerd voor uitgesproken elektronische muziek. De teksten op het album zijn vaak introspectief en behandelen thema’s als menselijke kwetsbaarheid, vervreemding en zelfreflectie. Run is daarmee een gedurfd en veelzijdig album dat zich niet eenvoudig laat categoriseren, maar dat binnen het alternatieve genre een unieke plaats inneemt.
Run is het tweede studioalbum van de Amerikaanse band Awolnation en verscheen in 2015 op CD. Het album beweegt zich hoofdzakelijk binnen het genre alternative rock, waarbij elektronische invloeden zoals synth-pop en dance-rock herkenbaar zijn. Producer en frontman Aaron Bruno was vrijwel volledig verantwoordelijk voor het schrijven en opnemen van het album, wat resulteert in een zeer persoonlijke en karakteristieke stijl. Het geluid van Run onderscheidt zich door een veelzijdige benadering, waarbij zware elektronische beats en alternatieve rockmelodieën elkaar afwisselen en aanvullen. Enerzijds klinkt het energiek en explosief dankzij krachtige riffs en dynamische zang, anderzijds verrast het met melodieuze passages die doen denken aan popmuziek uit de jaren tachtig en de arrangementen van klassieke bands als Queen. De muziek blijft altijd ongrijpbaar en eigenzinnig; te elektronisch voor puur rock, te rock georiënteerd voor uitgesproken elektronische muziek. De teksten op het album zijn vaak introspectief en behandelen thema’s als menselijke kwetsbaarheid, vervreemding en zelfreflectie. Run is daarmee een gedurfd en veelzijdig album dat zich niet eenvoudig laat categoriseren, maar dat binnen het alternatieve genre een unieke plaats inneemt.