Rust en Vreugd

Hendrik Groen beschrijft op humoristische wijze de volkstuingebruiken, de tuincontrolecommissie, de fancy fair en de strijd tussen ‘geitenwollen sokken’ en ‘tuinkabouters’. Emma Quaadvliegh vindt na het overlijden van haar man oude papieren en stuit op een vergeten inschrijving voor een tuinhuisje bij ‘Rust en Vreugd’. Er blijkt elf jaar wachttijd te zijn verstreken, waardoor ze nu elk vrijkomend huisje kan krijgen. Emma wordt bij de eerste bezichtiging verliefd op een gezellig, rommelig tuinhuisje met een bijpassende tuin en besluit: ik kan wel wat afleiding gebruiken, ik neem het. Het gebrek aan tuinierervaring wordt gecompenseerd door aardige buren die meteen helpen. Ook de voorzitter van de vereniging bezoekt ongevraagd, om kennis te maken en om te wijzen op regels rondom heghoogte, onkruidbestrijding en algemeen onderhoud. Zo ontvouwt zich een verhaal vol humor en onverwachte band tussen buren in een groen paradijs.

Kernpunten

• Emma erft een tuinhuisje bij Rust en Vreugd
• Elf jaar wachttijd verstreken
• Buren bieden direct hulp bij tuinieren
• Regels: heghoogte, onkruid en onderhoud
• Humoristische en ontroerende taferelen in volkstuin