Rytualizacja w afrykańskiej sztuce wróżenia, czyli optymizm dzialaniu

Wró¿biarstwo charakteryzuje si¿ wyj¿tkow¿ dynamik¿, st¿d jego przetrwanie w epoce postmodernizmu pomimo odej¿cia od wielu innych obrz¿dów zwi¿zanych z ¿yciem religijnym w Afryce. Jego si¿a tkwi w wszechstronnej rytualizacji, która umo¿liwia regularn¿ wi¿¿ ze spo¿eczno¿ci¿ etniczn¿ i religijn¿. W obliczu g¿¿bokich przemian kulturowych wywo¿anych przez religie objawione oraz u progu globalizacji rytuä stanowi dominacj¿ sacrum nad profanum, która w wyj¿tkowy sposób wzbogaca intymno¿¿ sfery wró¿biarskiej, przyczyniaj¿c si¿ do optymalizacji socjokulturowych schematów my¿lowych. Afryka rytuäów to tak¿e ¿piew i taniec, które prze¿amuj¿ granice mi¿dzy narodami, pozostaj¿c jednocze¿nie tarcz¿ chroni¿c¿ przed problemami opornymi na zwyk¿¿ terapi¿. Sfera wró¿biarska staje si¿ zatem istotnym ¿rodkiem mistyczno-religijnym nawet w¿ród muzu¿manów czy chrze¿cijan, a rytualizacja wpisuje si¿ w dziedzictwo kulturowe jako ostoja wszelkiego optymizmu. Zachowanie etnicznej ¿wi¿to¿ci pozwala na odzyskanie si¿ i zapowiada odpowiednie rozwi¿zanie "patologii cywilizacyjnych", takich jak stres.