Salaheddine punt NL

Salaheddine groeide op als tweedegeneratieallochtoon onder de rook van Rotterdam en was een van de eerste Marokkanen op het havo-vwo van het Walburg College in Zwijndrecht. Hij vertelt hoe hij zich staande moest houden tussen tradities en vreemde gewoontes, van geoliede verjaardagsprotocollen op de basisschool tot klasgenootjes die Sinterklaas-pepernoten uit een oude, stinkende schoen naar binnen proppen. Zonder hippe uitrusting of merkspullen kwam hij terecht in een spiegelwereld waarin humor een flinke dosis veerkracht bood. Het verhaal geeft een inkijkje in de sociale hiërarchie van de middelbare school en hoe hij zich daarmee vergezelde, met zelfgeschreven absentiebriefjes en imitatie-Levi's als zwaardwapen.

Daarnaast schetst het beeld van een Nederland dat in de jaren negentig nog in beweging leek, waar cultuur and humor vielen samen met dagelijkse beslommeringen. Salaheddine beschrijft hoe hij zich staande hield in een omgeving vol verschillende achtergronden en verwachtingen, en hoe hij geleerd heeft om met humor en oplossingsgerichtheid vooruit te komen zonder zich te verliezen in vooroordelen.

Het verhaal geeft een reflectie op identiteit, integratie en veerkracht, en laat zien hoe jonge mensen met humor en vasthoudendheid hun plek proberen te vinden in een veranderend diasporapodium. Het documenteert een persoonlijke ervaring die getuigt van doorzettingsvermogen in een multiculturele samenleving.