Samuel Strouk Nouveaux Mondes (CD)

In dit nieuwe album zet Samuel Strouk zijn onderzoek voort door 'de drums, hun kleuren en hun rijke frequenties te confronteren met het strijkkwartet'. Een andere wereld, inderdaad. De titel van het album neemt een meervoud om de verschillende paden van deze componist, een volgeling van alle soorten kruispunten te illustreren. 'Met de titel Nouveaux Mondes wilde ik de alchemie vertalen die ontstaat bij de ontmoeting tussen deze twee werelden, die nieuwe ervaringsbellen doen ontstaan, een muzikale taal die verkend moet worden. Ik wilde ook uitdrukking geven aan mijn gedachten als mens, het feit te leven in een tijdperk dat onophoudelijk wordt opgeschud door crises en revoluties - muzikaal, door de opkomst van de hip hop, elektronische muziek - ecologisch, digitaal... Welke plaats kan men vinden in het aanschijn van al deze omwentelingen? 'De 'Nouveaux Mondes' van de 'Stroukonaut' opent met een 'Prelude', een getrommelde gitaar tussen de snaren van violen, altviool en cello, vreemde stemmen die evenaren. Eerste noot van opzet: contrapunt sluit dialoog niet uit. Evenmin de dissonante stemmen, zoals de titel 'Nouveau Monde', een suite in twee etappes en veel bewegingen, waarin de jazzgitaar de koorddansers uithangt op een drum'n'bass-draad en onder een stortvloed van strijkers, het kwartet het eerste kader poneert als een adagio van Ravel, voordat de jazz- en groove-ritmesectie het overneemt, 'alsof het zijn fotonegatief is'. Hetzelfde geldt voor 'Hermano Tony', 'het eerste stuk dat ik componeerde voor een strijkkwartet en gitaar', een tweeluik dat speelt met maten. We nemen de hoogte, en zelfs een ticket voor de ruimte, met 'Proxima Centauri', een futuristisch fresco beïnvloed door modale muziek, waar 'elke noot een wereld op zich is', en waarin de snarensirenes en de swing wedijveren met pop en funky drums, stiltes syncopatie.