Schostakowitsch: Symphonie Nr. 15

De Nederlandse dirigent Bernard Haitink en het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks hadden een lange en intensieve artistieke samenwerking, die abrupt eindigde door zijn dood in oktober 2021. Deze opname van de Vijftiende Symfonie van Sjostakovitsj documenteert een concert uit februari 2015, een sympathieke samenwerking die meer dan zes decennia duurde. Orkestmusici en zangers werkten net zo graag met hem als de geluidstechnici van BR. Haitink werd wereldwijd zeer gewaardeerd als vertolker van het symfonische repertoire, vooral van de Duits-Oostenrijkse laatromantiek. Ook de symfonieën van Dmitri Sjostakovitsj waren bij hem altijd in de beste handen. Voor hem was de transparantie van de klankarchitectuur van een muzikale compositie met haar gelaagde onderlinge relaties het hoogste principe: extreme tonale gevoeligheid gekoppeld aan een duidelijk gestructureerde interpretatie van de noten. Als laatste symfonie in het oeuvre van de Russische componist Dmitri Sjostakovitsj is de Vijftiende een soort symfonische conclusie. Hoewel hij van plan was een 'vrolijke symfonie' te schrijven en deze bijnaam sindsdien gemeengoed is geworden, heeft alles wat vrolijk is een dimensie die wordt overdreven tot in het bizarre en groteske. Het werk bevat ook muzikale verwijzingen, bijvoorbeeld naar Rossini's 'William Tell' ouverture, Wagners 'Ring van de Nibelung' (het zogenaamde 'noodlotmotief') en 'Tristan en Isolde' en Alban Bergs 'Wozzeck'. Citaten uit zijn eigen eerdere werken komen ook voor. Sjostakovitsj' symfonie werd gecomponeerd in 1971 in Repino, een voorstad van Sint-Petersburg. De première vond plaats op 8 januari 1972 onder leiding van zijn zoon Maxim.