Secret Machines The Moth Lizard & (CD)
Uitgelicht
|
20,75 |
Naar shop
|
|
20,75 |
Naar shop
|
|
27,52 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Secret Machines bracht het album The Moth, The Lizard, And The Secret Machines uit als CD na een langdurig en uniek creatieproces, met opnames die startten in het begin van het vorige decennium en pas ruim later werden voltooid. Het album, dat oorspronkelijk even een 'lost album' leek, markeert de hernieuwde creatieve stroom van de band na hun eerdere terugkeer met Awake in the Brain Chamber. Qua genre blijft Secret Machines herkenbaar binnen de space rock en new prog, maar dit album onderscheidt zich door een uitgesproken experimentele, soms zelfs losgeslagen benadering. De plaat bevat duidelijke invloeden van Pink Floyd, The Beatles en The Flaming Lips, met uitstapjes richting shoegaze, dream pop en artrock. Het geluid varieert van gelaagde gitaarmuren en zware percussie tot melodieuze, zwevende zanglijnen en ruwe, onbewerkte instrumentatie. Deze aanpak komt voort uit een filosofie van opnemen in het moment—een directere, minder gepolijste werkwijze vergeleken met hun eerdere albums. De openingstrack 'There’s No Starting Over' geeft meteen de toon aan: langzaam opbouwende spanning mondt uit in krachtige drums en statige, hypnotiserende klanken. Vervolgens verrast 'I Think It’s Light Outside' door een ruimte-achtige sfeer en een aanhoudend, mantra-achtig refrein dat blijft hangen. Een ander noemenswaardig nummer is 'The Answer', met stevige ritmische slagen en fuzzy gitaren, die samen een direct lijntje trekken naar het vroegere werk van de band. Het album telt in totaal negen nummers, waaronder ook het melancholisch-epische 'Run Out The Silver Light', dat zich over zeven minuten uitstrekt en je als luisteraar volledig kan meezuigen. Het samenspel tussen de bandleden is voelbaar in de rauwe productie en de organische overgangen tussen de nummers. De plaat voelt soms als een jamsessie, waarbij spontaniteit en experiment centraal staan. Dit geeft het album een losse en authentieke sfeer, die aansluit bij hun statement om niet langer te streven naar perfectie, maar muziek te maken die direct en eerlijk aanvoelt. The Moth, The Lizard, And The Secret Machines verscheen uiteindelijk in de jaren twintig, een decennium nadat de eerste ideeën werden opgenomen. Het is een fascinerend document van een band die zich durft bloot te geven, niet bang is om te verdwalen in haar eigen muzikale universum en daarbij zowel oude als nieuwe invloeden tot een prikkelende luisterervaring weet te smeden.
Secret Machines bracht het album The Moth, The Lizard, And The Secret Machines uit als CD na een langdurig en uniek creatieproces, met opnames die startten in het begin van het vorige decennium en pas ruim later werden voltooid. Het album, dat oorspronkelijk even een 'lost album' leek, markeert de hernieuwde creatieve stroom van de band na hun eerdere terugkeer met Awake in the Brain Chamber. Qua genre blijft Secret Machines herkenbaar binnen de space rock en new prog, maar dit album onderscheidt zich door een uitgesproken experimentele, soms zelfs losgeslagen benadering. De plaat bevat duidelijke invloeden van Pink Floyd, The Beatles en The Flaming Lips, met uitstapjes richting shoegaze, dream pop en artrock. Het geluid varieert van gelaagde gitaarmuren en zware percussie tot melodieuze, zwevende zanglijnen en ruwe, onbewerkte instrumentatie. Deze aanpak komt voort uit een filosofie van opnemen in het moment—een directere, minder gepolijste werkwijze vergeleken met hun eerdere albums. De openingstrack 'There’s No Starting Over' geeft meteen de toon aan: langzaam opbouwende spanning mondt uit in krachtige drums en statige, hypnotiserende klanken. Vervolgens verrast 'I Think It’s Light Outside' door een ruimte-achtige sfeer en een aanhoudend, mantra-achtig refrein dat blijft hangen. Een ander noemenswaardig nummer is 'The Answer', met stevige ritmische slagen en fuzzy gitaren, die samen een direct lijntje trekken naar het vroegere werk van de band. Het album telt in totaal negen nummers, waaronder ook het melancholisch-epische 'Run Out The Silver Light', dat zich over zeven minuten uitstrekt en je als luisteraar volledig kan meezuigen. Het samenspel tussen de bandleden is voelbaar in de rauwe productie en de organische overgangen tussen de nummers. De plaat voelt soms als een jamsessie, waarbij spontaniteit en experiment centraal staan. Dit geeft het album een losse en authentieke sfeer, die aansluit bij hun statement om niet langer te streven naar perfectie, maar muziek te maken die direct en eerlijk aanvoelt. The Moth, The Lizard, And The Secret Machines verscheen uiteindelijk in de jaren twintig, een decennium nadat de eerste ideeën werden opgenomen. Het is een fascinerend document van een band die zich durft bloot te geven, niet bang is om te verdwalen in haar eigen muzikale universum en daarbij zowel oude als nieuwe invloeden tot een prikkelende luisterervaring weet te smeden.