Shelly Manne - 2-3-4 (LP)
Uitgelicht
|
44,99 |
Naar shop
|
|
44,99 |
Naar shop
|
|
44,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol
2-3-4 is een jazz-lp van de Amerikaanse drummer Shelly Manne, uitgebracht in 1962 op het Impulse!-label. De plaat is opgenomen in New York en brengt Manne samen met tenorsaxofoonlegende Coleman Hawkins, de pianisten Hank Jones en Eddie Costa, en bassist George Duvivier in een strak samenspelende kleine bezetting. De titel van het album weerspiegelt de opbouw ervan: het bestaat uit stukken die als duet, trio en kwartet worden uitgevoerd, wat de plaat een gevarieerde textuur geeft met behoud van een samenhangend geluid dat geworteld is in de moderne swing- en boptradities. Hoewel Manne algemeen bekend stond om zijn band met de West Coast-jazz, onderscheidt deze LP zich als een East Coast-sessie met een meer hard-swingend, mainstream modern jazz-karakter. Het album werd door critici geprezen en staat bekend om het sterke samenspel, de indrukwekkende aanwezigheid van Hawkins en de helderheid en warmte van de opname van Rudy Van Gelder, die Manne's subtiele maar stuwende benadering van de drums benadrukt. De originele LP is inmiddels heruitgebracht, wat de status onderstreept als een van Manne's meest gevierde albums met een kleine bezetting en een voorbeeld van hoe flexibel zijn drumwerk en muzikale verbeeldingskracht konden zijn binnen de jazztraditie.
2-3-4 is een jazz-lp van de Amerikaanse drummer Shelly Manne, uitgebracht in 1962 op het Impulse!-label. De plaat is opgenomen in New York en brengt Manne samen met tenorsaxofoonlegende Coleman Hawkins, de pianisten Hank Jones en Eddie Costa, en bassist George Duvivier in een strak samenspelende kleine bezetting. De titel van het album weerspiegelt de opbouw ervan: het bestaat uit stukken die als duet, trio en kwartet worden uitgevoerd, wat de plaat een gevarieerde textuur geeft met behoud van een samenhangend geluid dat geworteld is in de moderne swing- en boptradities. Hoewel Manne algemeen bekend stond om zijn band met de West Coast-jazz, onderscheidt deze LP zich als een East Coast-sessie met een meer hard-swingend, mainstream modern jazz-karakter. Het album werd door critici geprezen en staat bekend om het sterke samenspel, de indrukwekkende aanwezigheid van Hawkins en de helderheid en warmte van de opname van Rudy Van Gelder, die Manne's subtiele maar stuwende benadering van de drums benadrukt. De originele LP is inmiddels heruitgebracht, wat de status onderstreept als een van Manne's meest gevierde albums met een kleine bezetting en een voorbeeld van hoe flexibel zijn drumwerk en muzikale verbeeldingskracht konden zijn binnen de jazztraditie.