Skunkworks
Uitgelicht
|
10,07 |
Naar shop
|
|
10,07 |
Naar shop
|
|
15,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Skunkworks is het derde soloalbum van Bruce Dickinson, vooral bekend als zanger van Iron Maiden. Dit album markeert een opvallende breuk met zijn eerdere werk doordat Dickinson bewust afstand neemt van het pure heavy metalgeluid. Skunkworks beweegt zich juist richting alternatieve rock en grunge, geïnspireerd door bands als Rush en Soundgarden. De productie is in handen van Jack Endino, bekend van zijn samenwerking met Nirvana, wat het moderne, rauwe karakter van de plaat versterkt. Het album verscheen in het midden van de jaren negentig en betekende een experimentele fase voor Dickinson. Hij had aanvankelijk het idee om het uit te brengen als een gelijknamige band, maar zijn platenmaatschappij stond enkel een release onder zijn eigen naam toe. Dit resulteerde in een album waarop Dickinson artistieke grenzen opzoekt, maar waarbij de muzikale richting niet altijd even duidelijk is. De band bestaat uit jonge muzikanten met een achtergrond in alternatieve rock, waardoor het geheel energiek maar soms ook onwennig klinkt. Skunkworks is uitgebracht als dubbel-cd. Dit biedt ruimte voor niet alleen het studiowerk, maar ook voor extra materiaal, zoals live-opnames die latere heruitgaven hebben aangevuld. De bezetting van Bruce Dickinson, Alex Dickson, Chris Dale en Alessandro Elena zorgt voor een geheel eigen dynamiek die verschilt van zowel Iron Maiden als Dickinsons andere solowerk. Muzikaal staan krachtige, energieke gitaarpartijen en een modern drumgeluid centraal. De zang van Dickinson blijft onmiskenbaar en krachtig, maar hij experimenteert ook met subtielere, meer ingetogen zanglijnen. In tracks als 'Space Race' en 'Back from the Edge' klinken de invloeden van het alternatieve rockgenre sterk door: de nummers zijn ritmisch intens en kenmerken zich door een productie die zowel helder als ongepolijst is. Een andere track zoals 'Inertia' laat horen dat Dickinson op zoek is naar nieuwe expressievormen zonder zijn melodieuze kracht te verliezen. Hoewel het album niet het brede succes behaalde van Dickinsons andere projecten, wordt Skunkworks gezien als een moedige poging tot vernieuwing. Het album heeft onder fans een cultstatus bereikt vanwege het eigenzinnige karakter en de opvallende stijlwisseling. Skunkworks geeft daarmee een interessant tijdsbeeld van een artiest die zich niet wil laten beperken door verwachtingen en die zijn creativiteit de vrije loop laat, ondanks de risico’s die dat met zich meebrengt.
Skunkworks is het derde soloalbum van Bruce Dickinson, vooral bekend als zanger van Iron Maiden. Dit album markeert een opvallende breuk met zijn eerdere werk doordat Dickinson bewust afstand neemt van het pure heavy metalgeluid. Skunkworks beweegt zich juist richting alternatieve rock en grunge, geïnspireerd door bands als Rush en Soundgarden. De productie is in handen van Jack Endino, bekend van zijn samenwerking met Nirvana, wat het moderne, rauwe karakter van de plaat versterkt. Het album verscheen in het midden van de jaren negentig en betekende een experimentele fase voor Dickinson. Hij had aanvankelijk het idee om het uit te brengen als een gelijknamige band, maar zijn platenmaatschappij stond enkel een release onder zijn eigen naam toe. Dit resulteerde in een album waarop Dickinson artistieke grenzen opzoekt, maar waarbij de muzikale richting niet altijd even duidelijk is. De band bestaat uit jonge muzikanten met een achtergrond in alternatieve rock, waardoor het geheel energiek maar soms ook onwennig klinkt. Skunkworks is uitgebracht als dubbel-cd. Dit biedt ruimte voor niet alleen het studiowerk, maar ook voor extra materiaal, zoals live-opnames die latere heruitgaven hebben aangevuld. De bezetting van Bruce Dickinson, Alex Dickson, Chris Dale en Alessandro Elena zorgt voor een geheel eigen dynamiek die verschilt van zowel Iron Maiden als Dickinsons andere solowerk. Muzikaal staan krachtige, energieke gitaarpartijen en een modern drumgeluid centraal. De zang van Dickinson blijft onmiskenbaar en krachtig, maar hij experimenteert ook met subtielere, meer ingetogen zanglijnen. In tracks als 'Space Race' en 'Back from the Edge' klinken de invloeden van het alternatieve rockgenre sterk door: de nummers zijn ritmisch intens en kenmerken zich door een productie die zowel helder als ongepolijst is. Een andere track zoals 'Inertia' laat horen dat Dickinson op zoek is naar nieuwe expressievormen zonder zijn melodieuze kracht te verliezen. Hoewel het album niet het brede succes behaalde van Dickinsons andere projecten, wordt Skunkworks gezien als een moedige poging tot vernieuwing. Het album heeft onder fans een cultstatus bereikt vanwege het eigenzinnige karakter en de opvallende stijlwisseling. Skunkworks geeft daarmee een interessant tijdsbeeld van een artiest die zich niet wil laten beperken door verwachtingen en die zijn creativiteit de vrije loop laat, ondanks de risico’s die dat met zich meebrengt.
AmazonEditie: Remast ed., Audio-cd, Warner Music Group Germany Holding GmbH / Hamburg