Skutki reformy Anatolija Sierdiukowa dla rosyjskiej armii

Nie maj¿c statusu supermocarstwa, Rosja stara si¿ odgrywä wän¿ rol¿ w nowym systemie mi¿dzynarodowym. Chociä doktryna Miedwiediewa stanowi wäny krok w kierunku ponownego zdefiniowania zagro¿enia ze strony NATO, terroryzmu i konfliktów na mniejsz¿ skal¿, nadal pozostaj¿ do rozwi¿zania istotne kwestie maj¿ce wp¿yw na reform¿ i modernizacj¿ rosyjskiej armii, zw¿aszcza rozbie¿no¿¿ mi¿dzy struktur¿ si¿ zbrojnych wynikaj¿c¿ z analizy zagro¿e¿ zawartej w dokumencie a rzeczywist¿ struktur¿ si¿ zbrojnych Rosji. Armia rosyjska poszukuje struktury si¿ zbrojnych, której charakter i forma spe¿niaj¿ wymagania prowadzenia nowoczesnej wojny przeciwko potencjalnym strategicznym wrogom uzbrojonym w zaawansowan¿ technologicznie bro¿ oraz si¿om powstäczym stosuj¿cym tradycyjne niekonwencjonalne taktyki wojenne. W kontek¿cie koniecznej reformy wojskowej niniejszy artyku¿ ocenia, w jaki sposób i dlaczego struktura si¿ zbrojnych wspó¿czesnej armii rosyjskiej prawdopodobnie ulegnie zmianie, oraz rozwäa prawdopodobne konsekwencje tej ewolucji. W artykule omówiono równie¿ szeroko zakrojone reformy wojskowe przeprowadzone przez rosyjskiego ministra obrony Anatolija Sierdiukowa oraz perspektywy na przysz¿o¿¿ rosyjskich si¿ zbrojnych.