Soldaten huilen niet

Mooie, op feiten gebaseerde jeugdroman over de kinderen van Vanessa Bell en hun tante Virginia Woolf uit de Bloomsbury-groep. Het verhaal volgt een eigenzinnige familie in Engeland en draait om een lang verborgen leugen met grote gevolgen. In de zomer van 1937 meldt Julian Bell, 21 jaar oud, zich aan bij de Internationale Brigades om mee te vechten in de Spaanse Burgeroorlog; Julian is communist. Zijn jongere broer Quentin droomt van schrijverschap en ziet Virginia Woolf als zijn leermeesteres. De roman vertelt over de twaalf jaren die aan Julians vertrek voorafgaan, inclusief de buurt en het beroemde Charleston-huis op het Engelse platteland waar ze in 1925 gingen wonen, en de kleurrijke bewoners en bezoekers die het huis bevolkten. Het verhaal schetst een rijk en inspirerend milieu van schrijvers en schilders die hun eigen weg volgen en zich niets aantrekken van wat men “hoort” te doen. Dan komt er een leugen aan het licht—een oude onwaarheid met verstrekkende gevolgen.

Het boek portretteert Quentin, Julian en hun zus Angelica als kinderen van de schilderes Vanessa Bell, met Vanessa en Virginia Woolf als centrale figuren van de Bloomsbury-groep—een bonte verzameling kunstenaars die in Engeland woonden en werkten in de jaren twintig en dertig.

Het knappe verhaal laat zien hoe een ogenschijnlijk kleine entonces-werkelijkheid een nasleep kan hebben die het leven van velen verandert, terwijl het de kracht van familiebanden, kunst en ideeën onderzoekt.

Kenmerken

• Gebaseerd op echte personen en gebeurtenissen
• Speelt zich af in de Bloomsbury-periode
• Verhaallijn: opgroeien in Charleston en omgeving
• Protagonisten: Quentin, Julian, Angelica Bell
• Verhaallijn draait om een lang verborgen leugen
• Kunstenaars en schrijverscultuur als achtergrond