Something To Die For
Uitgelicht
|
8,99 |
Naar shop
|
|
17,34 |
Naar shop
|
|
17,34 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Something to Die For is het vierde studioalbum van de Zweedse band The Sounds, uitgebracht in 2011. Het album is voornamelijk synthpop met sterke elektronische invloeden uit house, new wave en postpunk revival, en wijkt af van hun eerdere indierockgeluid door het veelvuldige gebruik van elektronica en eigen productie door de band. Deze verschuiving zorgde voor een dansbare, radiovriendelijke vibe met elementen uit de jaren 80, een gepolijste productie en pakkende hooks die rockenergie combineren met trance en dance grooves. Het album kreeg gemengde kritieken: sommigen prezen de zelfverzekerde dancefloor-appeal en de zelfverzekerde evolutie, en vergeleken het gunstig met acts als Roxette of de zangeres van Metric, terwijl anderen kritiek hadden op de dominante keyboards, het gebrek aan originaliteit, de mainstream pop-wending en de verminderde drive ten opzichte van eerdere werken. Fans omarmden vaak de donkerdere maar toch vrolijke thema's en consistentie, en zagen het als een gedurfd, zelfstandig statement op SideOneDummy Records dat ondanks de aanvankelijke zwaarte van de elektronica bij herhaaldelijk luisteren steeds aantrekkelijker wordt.
Something to Die For is het vierde studioalbum van de Zweedse band The Sounds, uitgebracht in 2011. Het album is voornamelijk synthpop met sterke elektronische invloeden uit house, new wave en postpunk revival, en wijkt af van hun eerdere indierockgeluid door het veelvuldige gebruik van elektronica en eigen productie door de band. Deze verschuiving zorgde voor een dansbare, radiovriendelijke vibe met elementen uit de jaren 80, een gepolijste productie en pakkende hooks die rockenergie combineren met trance en dance grooves. Het album kreeg gemengde kritieken: sommigen prezen de zelfverzekerde dancefloor-appeal en de zelfverzekerde evolutie, en vergeleken het gunstig met acts als Roxette of de zangeres van Metric, terwijl anderen kritiek hadden op de dominante keyboards, het gebrek aan originaliteit, de mainstream pop-wending en de verminderde drive ten opzichte van eerdere werken. Fans omarmden vaak de donkerdere maar toch vrolijke thema's en consistentie, en zagen het als een gedurfd, zelfstandig statement op SideOneDummy Records dat ondanks de aanvankelijke zwaarte van de elektronica bij herhaaldelijk luisteren steeds aantrekkelijker wordt.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: