Songs to Harp from the Old and New World

Een harp maakt heel andere boventonen dan een vleugel, wat een groot verschil maakt tussen zingen met begeleiding van een harp, en een vleugel. De zanger moet de oren instellen op een heel andere klank die het lied deels goed ondersteunt, maar het de zanger ook moeilijk maakt om te intoneren; de zanger is kwetsbaarder dan bij een pianobegeleiding. Het ontwerp van de harp maakt het voor de harpist moeilijk om snel sleutelveranderingen en modulaties te maken, die voor een pianist natuurlijk, of zelfs eenvoudig zijn. Soms moet de toonsoort worden aangepast aan de mogelijkheden van de harp. Een goede en directe communicatie tussen zanger en begeleider is altijd essentieel, ongeacht de begeleiding. Zelfs een flexibele en gevoelige harpist kan meer moeilijkheden ondervinden om van tempo te veranderen dan een pianist, waardoor de zanger gedwongen wordt om anders te fraseren dan wanneer hij zingt voor de piano of gitaar. Dergelijke moeilijkheden moeten echter worden aangepakt en daarna kan de samenwerking worden beloond met het ontstaan van een magische sfeer. Aangezien de harpiste Stina Hellberg Agback ook een vaardig improvisator is, wordt een andere dimensie toegevoegd, hier in de liederen van George Gershwin.