Spaceman
Uitgelicht
|
12,05 |
Naar shop
|
|
14,96 |
Naar shop
|
|
14,96 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol
Ace Frehley keert terug op zijn album Spaceman uit 2018, een krachtige plaat die zich presenteert als een eerbetoon aan zijn rockroots en zijn kenmerkende geluid. Het album staat in het teken van hardrock en laat Frehleys typische gitaarspel, losse zang en energieke sfeer horen, met productiekwaliteit die duidelijk het digitale tijdperk verraadt maar het gevoel van zijn klassieke werk niet verloochent. De samenwerking met oud-Kiss-bandgenoot Gene Simmons, die op een aantal nummers meespeelt en meeschrijft, zorgt voor een vleug nostalgie zonder dat het album in die emotie blijft steken. Spaceman straalt vooral positiviteit en zelfvertrouwen uit, en hoewel Frehley duidelijk openstaat voor nieuwe elementen, blijft het geheel doortastend en direct, net als zijn beste werk. Het album kwam uit via Entertainment One Music en wordt vaak vergeleken met het iconische solo-debuut van Frehley uit 1978, maar waar dat album nog steeds als ijkpunt geldt, weet Spaceman een eigen identiteit te vinden. De sfeer is minder bombastisch, maar daardoor juist toegankelijker en intiemer, met een productie die het gitaarwerk en de melodieën centraal stelt. Het is een plaat die een brede doelgroep aanspreekt, van oudere Kiss-fans tot nieuwe rockliefhebbers, en waarin duidelijk een artiest te horen is die nog steeds groeit en experimenteert zonder zijn herkenbare geluid uit het oog te verliezen. Spaceman bevestigt Frehleys plek als een van de meest invloedrijke gitaristen binnen de hardrock en laat zien dat hij nog steeds relevant en creatief is.
Ace Frehley keert terug op zijn album Spaceman uit 2018, een krachtige plaat die zich presenteert als een eerbetoon aan zijn rockroots en zijn kenmerkende geluid. Het album staat in het teken van hardrock en laat Frehleys typische gitaarspel, losse zang en energieke sfeer horen, met productiekwaliteit die duidelijk het digitale tijdperk verraadt maar het gevoel van zijn klassieke werk niet verloochent. De samenwerking met oud-Kiss-bandgenoot Gene Simmons, die op een aantal nummers meespeelt en meeschrijft, zorgt voor een vleug nostalgie zonder dat het album in die emotie blijft steken. Spaceman straalt vooral positiviteit en zelfvertrouwen uit, en hoewel Frehley duidelijk openstaat voor nieuwe elementen, blijft het geheel doortastend en direct, net als zijn beste werk. Het album kwam uit via Entertainment One Music en wordt vaak vergeleken met het iconische solo-debuut van Frehley uit 1978, maar waar dat album nog steeds als ijkpunt geldt, weet Spaceman een eigen identiteit te vinden. De sfeer is minder bombastisch, maar daardoor juist toegankelijker en intiemer, met een productie die het gitaarwerk en de melodieën centraal stelt. Het is een plaat die een brede doelgroep aanspreekt, van oudere Kiss-fans tot nieuwe rockliefhebbers, en waarin duidelijk een artiest te horen is die nog steeds groeit en experimenteert zonder zijn herkenbare geluid uit het oog te verliezen. Spaceman bevestigt Frehleys plek als een van de meest invloedrijke gitaristen binnen de hardrock en laat zien dat hij nog steeds relevant en creatief is.