Spina bifida: Badania kliniczne i terapeutyczne

Spina bifida (SB) to wada wrodzona spowodowana nieprawid¿owym zamkni¿ciem cewy nerwowej, której najpowäniejsz¿ postaci¿ jest mielomeningocele (MM). Stan ten stanowi wyzwanie terapeutyczne ze wzgl¿du na towarzysz¿ce mu wady rozwojowe, g¿ównie wodog¿owie, które ma wp¿yw na rokowanie w zakresie rozwoju psychomotorycznego. W naszej serii obejmuj¿cej 176 pacjentów przewääy dziewczynki, a stosunek p¿ci wyniós¿ 0,64. Mediana wieku wynosi¿a 6 miesi¿cy. W¿ród czynników ryzyka zwi¿zanych z matk¿ dominowäy wielorództwo (71,8%) i pokrewie¿stwo (69,9%). W badaniu uwzgl¿dniono 92 przypadki mielomeningoceli (52,3%), 58 przypadków meningoceli (32,9%), 14 przypadków spina-lipomów (7,9%), 11 przypadków sinusów skórnych, 1 izolowany przypadek przytwierdzonego dolnego odcinka rdzenia (0,5%) oraz 1 przypadek diastematomielii (0,5%). U pacjentów wyst¿powäy deficyty motoryczne w 44% przypadków oraz zaburzenia czynno¿ci zwieraczy u 37 pacjentów (56,1%). W 58,7% przypadków stwierdzono wodog¿owie. Konieczne jest profilaktyka pierwotna poprzez stosowanie kwasu foliowego oraz monitorowanie ci¿¿ wysokiego ryzyka. Niezb¿dna jest opieka wielodyscyplinarna.

Pagina's: 128, Paperback, Wydawnictwo Nasza Wiedza