Splid

Splid is het vierde studioalbum van de Noorse band Kvelertak, uitgebracht in 2020 op cd. Dit album markeert een grote stap in de evolutie van de band, vooral doordat zanger Ivar Nikolaisen zijn debuut maakt als frontman. Zijn energieke stem past perfect bij het explosieve karakter van Kvelertaks muziek, waardoor het album een frisse dynamiek krijgt, terwijl de kenmerkende intensiteit behouden blijft. Het genre van Splid is moeilijk in één woord samen te vatten, omdat Kvelertak bekend staat om het combineren van verschillende stijlen. Centraal staat een mix van heavy metal, punk en rock ’n roll, aangevuld met elementen uit het black metalgenre. Het resultaat is een energiek en veelzijdig geluid, waarbij rauwe riffs, gelaagde gitaarpartijen en opzwepende ritmes worden afgewisseld met melodieuze gitaarharmonieën reminiscent aan bands als Thin Lizzy. Splid is dan ook een album dat langdurig boeit door zijn muzikale variatie en tomeloze speelplezier. Het album opent met Rogaland, een track die begint met een akoestische aanzet maar snel uitbarst in een punkmetal-explosie, gekenmerkt door de typische Kvelertak-zwaai en hoge rock-energie. Dit nummer introduceert direct de nieuwe zanger en laat horen dat zijn punkachtige sneer en expressie een waardevolle aanvulling vormen op het bestaande geluid van de band. Het tweede nummer, Crack of Doom, is bijzonder doordat deze deels in het Engels wordt gezongen en een gastbijdrage bevat van Troy Sanders van Mastodon. Het samenspel tussen Sanders en Nikolaisen levert een krachtige en dynamische vocalenmix op, ondersteund door stuwende gitaren en een ritmesectie die de luisteraar geen moment rust gunt. Een ander opvallend nummer is Bråtebrann, waarin de mix van metal, punk en klassieke rock schitterend tot uiting komt. Hier horen we gelaagde gitaarmelodieën die vloeiend overlopen in uptempo passages, ondersteund door aanstekelijke refreinen en massieve riffs. Ook tracks als Necrosoft en Fanden ta dette hull! laten zien dat Splid bol staat van muzikale variatie en technische vaardigheden, zonder dat het geforceerd overkomt—elk nummer draagt bij aan het geheel en geeft het album een coherente eigen identiteit. De productie van Splid is verzorgd door Kurt Ballou, bekend uit de metalcore-scene. Zijn aanpak zorgt ervoor dat de verschillende lagen in Kvelertaks muziek helder en krachtig worden weergegeven, van de snerpende punkvocalen tot de harmonische gitaarlijnen en solide ritmesectie. Door de overstap naar een nieuw label en de komst van Nikolaisen klinkt de band vitaler dan ooit, zonder het feestelijke karakter en de experimenteerdrang te verliezen. Splid wordt gekenmerkt door een brutale, speelse toon en is een ware viering van harde muziek. Door de mengeling van genres is het album aantrekkelijk voor een breed publiek binnen de rock- en metalwereld. De creativiteit en energie die Kvelertak hier tentoonspreidt, zorgen er bovendien voor dat Splid niet enkel een verzameling losse nummers is, maar een samenhangend werk dat de band op een nieuw hoogtepunt brengt.