Spock's Beard Brief Nocturnes and Dreamless Sleep (2 LPs)

Brief Nocturnes And Dreamless Sleep is een album van Spock’s Beard, uitgebracht als dubbel-LP en behorend tot het genre progressieve rock. Het is het eerste album met Ted Leonard als zanger, die het stokje overnam van Nick D’Virgilio. Deze personeelswisseling geeft het album een frisse energie, mede doordat ook drummer Jimmy Keegan vast lid werd. Spock’s Beard blijft in deze bezetting trouw aan hun kenmerkende geluid: complexe ritmes, een prominente rol voor toetsen, melodische gitaarlijnen en glasheldere samenzang, maar de composities zijn meer toegesneden op Leonard’s zangstijl. Het album bevat een mix van klassiek Spock’s Beard-werk en nieuwe, pop-georiënteerde invloeden. De keyboards van Ryo Okumoto zorgen voor rijke texturen, variërend van melodieuze solo’s tot gelaagde arrangementen met mellotron, orgel en synthesizer. Door de vernieuwingen klinkt Brief Nocturnes And Dreamless Sleep coherenter dan eerdere werken als Feel Euphoria, met nog steeds veel aandacht voor melodie en harmonieën. Onder de tracks valt het energieke Hiding Out direct op als opener, waarin de strak gecomponeerde instrumentatie hand in hand gaat met een pakkend refrein. De song Submerged zet in op een toegankelijker, korter nummer en is daarmee het meest radio-vriendelijke moment van het album. Ook het nummer A Treasure Abandoned springt eruit: het combineert onconventionele maatsoorten met progressieve rockriffs en een sterk anthemsfeertje, typerend voor Spock’s Beard’s songwriting. Andere belangrijke nummers zijn het meer experimentele Afterthoughts en de afsluiter Waiting For Me, die met zijn lengte en gelaagdheid een samenvatting vormt van de elementen die Spock’s Beard geliefd maken binnen de moderne progrock. Het tweede deel van deze dubbel-LP bevat aanvullend werk en alternate versies dat qua kwaliteit gelijkwaardig is aan de hoofdtracks. Brief Nocturnes And Dreamless Sleep verscheen in 2013 en wordt vaak gewaardeerd als een van de betere post-Neal Morse-albums van de band. Met zijn evenwicht tussen technische verfijning, melodie en frisse energie blijft het een voorbeeld van eigentijdse progressieve rock.