Starsza Pani na balkonie

Oddając głos bohaterce naznaczonej trudnymi doświadczeniami ubiegłego wieku, Patrycja Purgał tworzy opowieść o kondycji współczesnego człowieka – o tożsamości i przemijaniu, samotności i nadziei, zagubieniu wśród technologii, nadmiaru informacji i nieustannego pośpiechu, bezradności wobec wszechobecnego zła, utracie wspólnotowości i potrzebie empatii. Pozornie zwyczajny obraz staje się punktem wyjścia do refleksji nad rzeczywistością, którą coraz trudniej zrozumieć. Starsza Pani zadaje pytania, których nie chcemy sobie zadawać i zauważa to, co wolimy przemilczeć. Obserwowana dłuższy czas przez poetkę, sama okazuje się uważną obserwatorką otaczającego świata, przez co „obserwujący staje się obserwowanym” i z tej dychotomii wykluwa się głębokie spojrzenie na niełatwą codzienność. To poezja subtelna i przenikliwa zarazem – pełna prostoty, która trafia w samo sedno.