Status i wykorzystanie siedlisk Boselaphus tragocamelus w po¿udniowo zachodniej cz¿¿ci Nepalu

Badania dotycz¿ce stanu populacji i wykorzystania siedlisk nilgai (Boselaphus tragocamelus) przeprowadzono w rezerwacie przyrody Suklaphanta w Nepalu w okresie letnim (maj-lipiec) 2011 r. Celem badä by¿o okre¿lenie rozmieszczenia populacji i wykorzystania siedlisk przez te zwierz¿ta. Do oceny stanu populacji zastosowano metod¿ bezpo¿redniego liczenia i metod¿ transektów, natomiast do analizy ro¿linno¿ci i okre¿lenia wykorzystania siedlisk przez zwierz¿ta zastosowano metod¿ kwadratow¿. W analizie ro¿linno¿ci przeanalizowano wszystkie etapy rozwoju drzew, w tym drzewa, pnie, sadzonki i siewki, a tak¿e krzewy i zio¿a. Nilgai wyst¿powäy w trzech g¿ównych siedliskach dost¿pnych na obszarze badä: lesie salowym, lesie nadrzecznym i lesie mieszanym. Spo¿ród nich lesie salowym z polanami trawiastymi zwierz¿ta preferowäy przede wszystkim ze wzgl¿du na dost¿pno¿¿ preferowanych gatunków ro¿lin i traw, a tak¿e dlatego, ¿e pó¿otwarta przestrze¿ pomaga zwierz¿tom unikn¿¿ ryzyka drapie¿nictwa. W ramach badania podj¿to równie¿ prób¿ przedstawienia lokalizacji zwierz¿t, ich odchodów oraz ¿róde¿ wody w formie mapy przy u¿yciu systemu GIS. W g¿ównym obszarze badä stwierdzono cztery g¿ówne typy ro¿linno¿ci, a mianowicie las salowy, las mieszany, las nadrzeczny i ¿¿ki.