Stemmen

Een beeldend kunstenaar en schrijver uit Nederland, Armando (1929-2018), leverde een veelzijdige literaire carrière met zowel proza als poëzie. Zijn verzamelde proza verscheen in 2003 onder de titel Schoonheid is niet pluis, en bij Augustus verschenen meerdere prozabundels: De haperende schepping (2003), Het wel en wee (2005), Gedoe (2006), Soms (2007) en Nee (2008). In 2009 werd Dierenpraat en andere dierverhalen, Eindelijk en Berlijn gepubliceerd, terwijl hij tegelijkertijd poëzie bleef publiceren met Gedichten 2009. Deze dichtbundel werd begin 2011 bekroond met de VSB Poëzieprijs, en kort daarna volgde Ze kwamen.

Strenge stemmen bezingen een roekeloos tijdperk en Armando’s poëzie ademt halsstarrig voort, tussen schoonheid, verlies en de razernij der dingen. De thema’s raken aan de oogst van een onstuimig tijdperk en de vraag of het een offer op verlaten altaren was.

Een tijdperk

Strenge stemmen verlaten de aarde, bezingen de razernij der dingen en het geween van bloeiende bloemen: de oogst van een roekeloos tijdperk. Was het een offer op verlaten altaren? Het bleek een halsstarrig ademen.

Kenmerken

• Prozabundels: De haperende schepping, Het wel en wee, Gedoe, Soms, Nee
• Extra proza: Dierenpraat en andere dierverhalen; Eindelijk; Berlijn
• Poëzie: Gedichten 2009; Ze kwamen
• VSB Poëzieprijs 2011 bekroonde Gedichten 2009
• Armando: schrijver en beeldend kunstenaar