Vincent Dumestre en Stéphanie d'Oustrac zijn gefascineerd door het spel van echo's van het ene verleden op het andere. Ze vonden verwantschap in het project Mon Amant de Saint-Jean, hun allereerste samenwerking, en wilden er een uniek muzikaal avontuur van maken: een recital waarin de sfeer van de chansons van de Années Folles de oude muziek doordrenkt met haar zoete gekte. In 1904 werd de grote cabaretzangeres Yvette Guilbert uitgenodigd bij de familie Casadesus, de stichters van de Société des Instruments Anciens (Vereniging voor Oude Instrumenten): de barok verbroederde met het café-concert. Rond dezelfde tijd, in de revue Paris qui chante, werd een aria van Scarlatti afgewisseld met de grove taal van Aristide Bruant en Paulin, terwijl Gaston Dumestre, een zanger van het cabaret Le Chat Noir (en een van Vincents voorouders!), chansons réalistes zong terwijl hij zichzelf begeleidde op de theorbe die hem was geschonken door Oscar II van Zweden: 'Het is in de taal dat we de gemeenschappelijke drijvende kracht moeten zoeken. Deze cabaretzangers genoten van een heel speciale smaak, een kracht, een racisme in de woorden van de barok', besluit Vincent Dumestre.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: