Stosunki mi¿dzy pa¿stwem a spo¿ecze¿stwem na pograniczu rolniczym: Walka o kredyty w regionie Transamazônica

Na pocz¿tku lat 70. rz¿d brazylijski wspierä osadnictwo na rozleg¿ych terenach w stanie Pará. Kilka lat pó¿niej rz¿d wycofä swoje wsparcie dla osadników. Pozostawieni sami sobie ch¿opi zacz¿li organizowä si¿ w wspólnotach katolickich - ruch ten rozrós¿ si¿ i zaangäowä w zako¿czon¿ sukcesem walk¿ o demokratyzacj¿ zwi¿zków zawodowych na wsi. Ich walka doprowadzi¿a do stworzenia unikalnej polityki kredytowej, maj¿cej na celu wsparcie ubogich rolników, którzy nie posiadaj¿ tytu¿ów w¿asno¿ci do swoich gruntów. Budowanie wizerunku ch¿opstwa jako rolników odpowiedzialnych za ¿rodowisko naturalne miäo kluczowe znaczenie dla uzyskania dost¿pu do kredytów subsydiowanych. Wyniki tej polityki kredytowej podwäy¿y jednak t¿ to¿samo¿¿. Beneficjenci kredytów zainwestowali pieni¿dze w byd¿o i wykarczowali lasy pod pastwiska. Inn¿ nieprzewidzian¿ konsekwencj¿ tej polityki by¿o pojawienie si¿ w regionie setek nowych stowarzysze¿ ch¿opskich. Zamiast wzmacniä ruch ch¿opski, stowarzyszenia te s¿u¿y¿y interesom lokalnych bossów, urz¿dników pästwowych i wielkich hodowców byd¿a, którzy dzi¿ki ¿rodkom publicznym zyskali w¿adz¿ polityczn¿ i ekonomiczn¿. To powi¿zanie mi¿dzy urz¿dnikami pästwowymi a podmiotami prywatnymi podwäa koncepcj¿ autonomii pästwa.