Strafbaarstelling van euthanasie - Paperback

Met de Nederlandse euthanasiewet kreeg de arts in 2002 een wettelijke strafuitsluitingsgrond bij euthanasie. In beginsel kan een arts niet strafrechtelijk worden vervolgd als de Regionale Toetsingscommissie Euthanasie oordeelt dat de arts heeft voldaan aan de wettelijke zorgvuldigheidseisen. De twee eerste eisen wegen voor het strafrecht het zwaarst: het euthanasieverzoek moet vrijwillig en weloverwogen gedaan zijn en de patiënt moet uitzichtloos en ondraaglijk lijden. Voldoet de arts hieraan niet, dan is vervolging mogelijk. Zover kwam het zelden. Het vraagstuk of dit betekent dat het strafrecht is uitgesproken en euthanasie gelegaliseerd moet worden, wordt vanuit meerdere perspectieven onderzocht: historisch en juridisch in Nederland, internationaal mensenrechtenperspectief, strafrechtelijk handhavingsperspectief en een normatief perspectief geïnspireerd door Emmanuel Levinas. De auteur pleit voor een toepassing van proportioneel strafrecht en een normatief kader, en onderstreept dat de wetgever van 2002 duidelijke grenzen hanteerde die mogelijk onder druk van normalisering van euthanasie kunnen vervagen. Het proefschrift biedt een oplossingsrichting voor professionals, gericht op toezicht op toetsingspraktijk, toepassing van het veiligheidsbeginsel en herwaardering van de strafrechtelijke handhaving voor de belangrijkste zorgvuldigheidseisen.

Daarnaast geeft de tekst aan hoe toezicht en overwegingen rond zorgvuldigheid de euthanasiepraktijk kunnen beïnvloeden, en bespreekt het diverse invalshoeken om de balans tussen autonomie en beschermingszorg te waarborgen.

• Proportioneel strafrecht als kader
• Toezicht op toetsingspraktijk aanbevolen
• Veiligheidsbeginsel als leidraad
• Belang van twee hoofdzorgvuldigheidseisen
• Perspectieven: historisch, juridisch, internationaal, normatief

Pagina's: 600, Editie: Eerste editie, Paperback, WJS Uitgevers