Struktura mózgu i obwody neuronowe w zaburzeniach dysmorfii ciala

Zaburzenie dysmorfii ciäa (BDD) to zaburzenie psychiczne, które wyst¿puje pi¿¿ razy cz¿¿ciej ni¿ anoreksja i dotyka nawet 2,4% populacji. G¿ównym objawem jest obsesja na punkcie cechy wygl¿du, któr¿ osoba dotkni¿ta tym zaburzeniem uwäa za brzydk¿, i mo¿e ona angäowä si¿ w powtarzalne i rytualne zachowania, takie jak skubanie skóry lub bardzo cz¿ste sprawdzanie swojego wygl¿du w lustrze. Troska o wygl¿d i zwi¿zane z ni¿ zachowania s¿ analogiczne do obsesji i kompulsji wyst¿puj¿cych w zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych (OCD). Celem tej ksi¿¿ki by¿o scharakteryzowanie struktury mózgu i obwodów BDD, aby zrozumie¿ mechanizm le¿¿cy u podstaw wyst¿pienia i utrzymywania si¿ tego zaburzenia. Uzyskali¿my najwi¿ksz¿ dotychczas próbk¿ neuroobrazow¿ BDD, skanuj¿c 20 uczestników z BDD i porównuj¿c ich z 20 zdrowymi osobami z grupy kontrolnej. Zastosowano trzy techniki obrazowania: strukturalny rezonans magnetyczny (MRI), obrazowanie tensora dyfuzji (DTI) oraz funkcjonalny rezonans magnetyczny w stanie spoczynku.