Sugar Beaster (CD)
Uitgelicht
|
20,97 |
Naar shop
|
|
20,97 |
Naar shop
|
|
20,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Beaster is het tweede album van de Amerikaanse band Sugar, een kortstondig trio rond ex-Hüsker Dü voorman Bob Mould op gitaar en zang, aangevuld met bassist David Barbe en drummer Malcolm Travis. Dit werk uit 1993, uitgebracht in het genre alternative/indie rock, fungeert als een donkere, zwaardere tegenhanger van hun debuut Copper Blue, met nummers die tijdens dezelfde intense sessies werden opgenomen. Het album blinkt uit in een dichte, noisy sound vol rauwe energie, splenetic frenzies en krachtige melodieën, dichter bij Moulds eerdere werk met Hüsker Dü dan bij de widescreen powerpop van het voorgaande album. Lyrisch graaft Beaster diep in innerlijke onrust en duisternis, met wildere en ontnervendere teksten die een evil twin vormen van de popgerichte voorganger, volgens Mould zelf. Critici prezen de bleke intensiteit, het epische gitaarwerk geïnspireerd op Hendrix en Page, en de transcendente vitaliteit ondanks de wanhoop, wat leidde tot een opvallende derde plaats in de Britse albumcharts. De deluxe CD-heruitgave biedt een verbeterde remastering die de dichtheid opent, melodieën en woorden helderder maakt, en extra live-beelden bevat, waardoor het album nog meer impact heeft als een kathedraal van noise en emotie.
Beaster is het tweede album van de Amerikaanse band Sugar, een kortstondig trio rond ex-Hüsker Dü voorman Bob Mould op gitaar en zang, aangevuld met bassist David Barbe en drummer Malcolm Travis. Dit werk uit 1993, uitgebracht in het genre alternative/indie rock, fungeert als een donkere, zwaardere tegenhanger van hun debuut Copper Blue, met nummers die tijdens dezelfde intense sessies werden opgenomen. Het album blinkt uit in een dichte, noisy sound vol rauwe energie, splenetic frenzies en krachtige melodieën, dichter bij Moulds eerdere werk met Hüsker Dü dan bij de widescreen powerpop van het voorgaande album. Lyrisch graaft Beaster diep in innerlijke onrust en duisternis, met wildere en ontnervendere teksten die een evil twin vormen van de popgerichte voorganger, volgens Mould zelf. Critici prezen de bleke intensiteit, het epische gitaarwerk geïnspireerd op Hendrix en Page, en de transcendente vitaliteit ondanks de wanhoop, wat leidde tot een opvallende derde plaats in de Britse albumcharts. De deluxe CD-heruitgave biedt een verbeterde remastering die de dichtheid opent, melodieën en woorden helderder maakt, en extra live-beelden bevat, waardoor het album nog meer impact heeft als een kathedraal van noise en emotie.