Sunn 0))) Monoliths And Dimensions (CD)
Uitgelicht
|
22,40
18,80 |
Naar shop
|
|
26,53 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Monoliths & Dimensions, het zesde studioalbum van Sunn O))), uitgebracht in 2009, vormt het hoogtepunt van hun drone metal-genre, waarbij hun kenmerkende ultralage, laag gestemde riffs en met feedback doordrenkte doom worden uitgebreid tot uitgestrekte, meeslepende soundscapes. Dit ambitieuze werk integreert symfonische en koorelementen met akoestische instrumentatie, inclusief bijdragen van bijna drie dozijn gasten zoals componist Eyvind Kang, zanger Attila Csihar, gitarist Oren Ambarchi en ensembles met koperblazers, strijkers, harp, fluit, piano en een Weens vrouwenkoor, allemaal geregisseerd om naadloos te verweven met de oerkern van de band zonder af te dwalen naar orkestrale metalclichés. Het resultaat is hun meest muzikale, zwaarste en meest abstracte werk, waarin maximaal minimalisme wordt vermengd met spirituele knipogen naar jazz, blues en meditatieve abstractie voor een klap in de maag die ontzag, overpeinzing en transcendentie oproept door middel van gigantische ruis, echo, stilte en suggestieve golven. Critici roemen het als een transcendent meesterwerk en een hoogstandje van verbeeldingskracht, dat pretenties afschudt om ware kunstzinnigheid te onthullen in het deconstrueren van doom, terwijl het insulaire, contemplatieve staten bevordert. Verre van louter sludge, confronteert het thema's als trilling, energieoverdracht en persoonlijke sterfelijkheid via subtiele klankkleuren en illusoire schoonheid, met behoud van het pijnlijk duidelijke Sunn O))) geluid in zijn zwarte, imposante hart. Toegankelijk en toch overweldigend, beloont dit 53 minuten durende album herhaaldelijk luisteren met zijn glorieuze creatieve botsing van metal en experimentele muziek, waarmee het duo Stephen O'Malley en Greg Anderson zich vestigt als visionairs van contemplatieve ceremoniële inhoud.
Monoliths & Dimensions, het zesde studioalbum van Sunn O))), uitgebracht in 2009, vormt het hoogtepunt van hun drone metal-genre, waarbij hun kenmerkende ultralage, laag gestemde riffs en met feedback doordrenkte doom worden uitgebreid tot uitgestrekte, meeslepende soundscapes. Dit ambitieuze werk integreert symfonische en koorelementen met akoestische instrumentatie, inclusief bijdragen van bijna drie dozijn gasten zoals componist Eyvind Kang, zanger Attila Csihar, gitarist Oren Ambarchi en ensembles met koperblazers, strijkers, harp, fluit, piano en een Weens vrouwenkoor, allemaal geregisseerd om naadloos te verweven met de oerkern van de band zonder af te dwalen naar orkestrale metalclichés. Het resultaat is hun meest muzikale, zwaarste en meest abstracte werk, waarin maximaal minimalisme wordt vermengd met spirituele knipogen naar jazz, blues en meditatieve abstractie voor een klap in de maag die ontzag, overpeinzing en transcendentie oproept door middel van gigantische ruis, echo, stilte en suggestieve golven. Critici roemen het als een transcendent meesterwerk en een hoogstandje van verbeeldingskracht, dat pretenties afschudt om ware kunstzinnigheid te onthullen in het deconstrueren van doom, terwijl het insulaire, contemplatieve staten bevordert. Verre van louter sludge, confronteert het thema's als trilling, energieoverdracht en persoonlijke sterfelijkheid via subtiele klankkleuren en illusoire schoonheid, met behoud van het pijnlijk duidelijke Sunn O))) geluid in zijn zwarte, imposante hart. Toegankelijk en toch overweldigend, beloont dit 53 minuten durende album herhaaldelijk luisteren met zijn glorieuze creatieve botsing van metal en experimentele muziek, waarmee het duo Stephen O'Malley en Greg Anderson zich vestigt als visionairs van contemplatieve ceremoniële inhoud.