Supersilent 14

Het album 14 van Supersilent, dat in 2018 verscheen, is een grimmig, meeslepend verslag van de voortdurende verkenning door het Noorse trio van vrije improvisatie binnen een kader van avant-garde-elektronica en experimentele jazz. De sound van de groep neigt hier sterk naar trage, zwevende sferen en schurende elektro-akoestische texturen, die vaak doen denken aan industriële muziek en donkere ambient-soundscapes, terwijl de spontaniteit van live-improvisatie behouden blijft. De stukken ontvouwen zich geleidelijk, met spaarzame gebaren, kille harmonieën en korrelige, bewerkte klankkleuren die doen denken aan instrumenten die zijn opgelost in elektronica, waardoor een verontrustend maar meeslepend gevoel van ruimte ontstaat. In vergelijking met sommige van hun eerdere, weelderigere werk is 14 opvallend soberder en scherper, waarbij de nadruk ligt op spanning, ruis en onopgeloste stemmingen in plaats van melodische verlichting. Metalen percussie, vervormde drones en verre, spookachtige klanken worden gerangschikt in gefragmenteerde pulsen in plaats van conventionele ritmes, waardoor het album een bijna filmisch, door horror getint karakter krijgt. Supersilent behandelt textuur en dynamiek doorlopend als primaire compositorische instrumenten, waardoor korte hints van patronen of klankkleuren naar voren komen om vervolgens weer terug te treden in de abstractie. Het resultaat is een veeleisende maar rijk gedetailleerde luisterervaring die de identiteit van de groep als grensverleggende kracht binnen de avant-gardistische, elektro-akoestische improvisatie samenvat.