Swing, Swang, Swingin'

Swing, Swang, Swingin’ is een jazzalbum van altsaxofonist Jackie McLean, dat in 1960 op het Blue Note-label verscheen. Het album is geworteld in de hardboptraditie, maar zit vol melodieuze moderne jazz. McLean speelt hier in een kwartet met slechts één blazer, ondersteund door alleen een ritmesectie, waardoor zijn altsaxofoon duidelijk en ononderbroken in de schijnwerpers staat. Het album wordt vaak gezien als een bewijs van zijn groeiende kracht als hoofdsolist, die van begin tot eind met een heldere, onvermoeibare enthousiasme en een sterk gevoel voor swing speelt. Het wordt beschouwd als onderdeel van zijn overgangsperiode, waarin zijn hardboptaal harmonisch wat losser begint te worden, terwijl de stevig swingende kern behouden blijft.Een groot deel van de plaat is gewijd aan interpretaties van standards uit het Great American Songbook, waardoor McLean een evenwicht kan vinden tussen lyrische frasering en een scherp, modern randje. Critici en latere luisteraars hebben benadrukt hoe de uitgeklede blazersbezetting zijn kenmerkende toon en frasering benadrukt, waardoor zowel zijn bebop-wortels als zijn opkomende individualiteit naar voren komen. Binnen zijn Blue Note-discografie geldt 'Swing, Swang, Swingin’' als een van zijn meer toegankelijke albums, dat nieuwkomers aanspreekt maar tegelijkertijd voldoende harmonische verfijning en emotioneel bereik biedt om doorgewinterde jazzluisteraars tevreden te stellen; het legt McLean vast op een cruciaal moment, net voordat hij de overstap maakte naar het meer verkennende post-bop- en avant-garde-terrein.