Sylvie Kreusch Comic Trip (Ep) (Single)

“Big, bold emotions” vormen de bindende factor op Sylvie Kreuschs avontuurlijke nieuwe album Comic Trip. Kreusch geeft haar verheven ambt als nachtdier op en ruilt haar razende rode lokken in voor een onstuimige blond. Met handen aan het roer begint ze aan een reis waar de vruchten van het leven worden geplukt. Met stilistische knipoogjes naar bands als The B-52’s en Stereolab klinkt het titelnummer van Comic Trip als de popversie van een retro-stripboek, boordevol spektakel, intrige en euforie. Dankzij de heldere en sprankelende arrangementen en grappige hooks van het nummer (“PAAW PAAW! BANG BANG! KACHAAAAW! WHEM BLEM!/ I always knew / But I want to believe it now”), verandert Kreusch in een vleesgeworden stripheldin, springend van paneel naar paneel. Ze laat haar verleidelijke stemgeluid ontsporen in een haast kinderlijke onbezonnenheid. Comic Trip is zowel een vertrek door Sylvies levendige fantasie als een aankomst bij haar meest natuurlijke, openhartige zelf. Het Lou Reed-achtige ‘Butterfly’ ondervraagt op speelse wijze passé-ideeën van perfectionisme en schoonheid. Op filmische ‘Ride Away’, schatplichtig aan de legendarische Ennio Morricone, speelt ze een weggelopen bruid die te paard een nieuwe zonsondergang tegemoet rijdt. ‘Hocus Pocus’ schildert een neo-western setting à la Wim Wenders’ klassieker Paris, Texas, waarin Sylvie als wereldwijze en moedwillige minnares over de promenades slingert. Elke reis komt uiteindelijk om de bocht, en Comic Trip is niet anders. Op ‘Home’ en afsluiter ‘You Can’t Get It Done’ keert Sylvie terug naar een toevluchtsoord waar de carrousel van indrukken en ervaringen van het album eeuwig wordt herbeleefd. Op “You Can’t Get It Done’ vraagt ze zich hardop af: “Do you need another broken heart to live up to this dream?” Op het meeslepende, openhartige ‘Final Hour’, waarin ze haar minnaar ontmoet in een apocalyptische stortbui op het hoogtepunt van haar passie, beantwoordt ze haar eigen vraag. “I keep dreaming on/No, I don’t need a promise/We don’t need to fall apart”.

"Grote, gedurfde emoties" vormen de rode draad op Comic Trip, het avontuurlijke nieuwe album van Sylvie Kreusch. Ze verruilt haar persona als nachtdier voor een onstuimige reis waarop de vruchten van het leven worden geplukt. Met knipogen naar artiesten als The B-52's en Ennio Morricone, klinkt de plaat als een filmisch, retro stripboek vol spektakel en euforie. Kreusch transformeert in een stripheldin die van het ene naar het andere paneel springt, waarbij haar verleidelijke stemgeluid ontspoort in een bijna kinderlijke onbezonnenheid. Comic Trip is zowel een vertrek door een levendige fantasie als een aankomst bij haar meest openhartige zelf. De basis is avontuurlijke artpop en indiepop, met duidelijke invloeden uit de new wave van The B-52's en de gelaagde pop van Stereolab. Daarnaast zijn er filmische elementen die doen denken aan de soundtracks van Ennio Morricone en de neo-western sfeer van Wim Wenders' Paris, Texas. Ook zijn er Lou Reed-achtige momenten op de plaat te horen. 10-inch EP Standaard zwarte persing